تکنولوژی و فناوری

ثبت نام آزمون دکتری دانشگاه یکی از مراحل مهم برای ورود به دوره دکتری در این دانشگاه است. جهت شرکت در آزمون دکتری، ابتدا باید شرایط و مقررات مربوط به آن را بررسی کرده و در صورت اطمینان از توانایی های خود، ثبت نام خود را انجام دهید.

در مرحله ثبت نام، باید فرم مربوطه را به دقت پر کرده و اطلاعات شخصی، تحصیلی و پژوهشی خود را وارد کنید. همچنین باید مدارک و اسناد مورد نیاز را بارگذاری، و هزینه ثبت نام را پرداخت نمایید.

پس از اتمام ثبت نام، باید منتظر اعلام نتایج آزمون باشید. در صورتی که به عنوان یکی از قبول شدگان انتخاب شوید، باید مراحل بعدی را نیز طی نمایید، تا به صورت رسمی وارد دوره دکتری شوید.

در کل، ثبت نام در آزمون دکتری دانشگاه آزاد، مرحله مهمی است که باید با دقت و بررسی کامل شرایط و مقررات آن، انجام شود.

با توجه به ادغام آزمون های سراسری و آزاد در مقطع دکتری، در متن زیر اطلاعات مفیدی در خصوص زمان و مهلت نام نویسی در آزمون دکتری آزاد ۱۴۰۲-۱۴۰۳، آموزش گام به گام ثبت نام، مدارک و شرایط ثبت نام در آزمون مذکور و … در اختیار متقاضیان قرار داده شده است.

زمان ثبت نام آزمون دکتری دانشگاه آزاد ۱۴۰۲-۱۴۰۳

با توجه به اهمیتی که زمان ثبت نام در آزمون دکتری آزاد ۱۴۰۲ دارد، اطلاعات دقیق زمان ثبت نام و مهلت نام نویسی جاماندگان از طریق سازمان سنجش اطلاع رسانی می گردد، زیرا اگر متقاضیان در زمان دقیق موفق به ثبت نام نشوند، امکان تکمیل فرم ثبت نام در سایت سنجش را از دست می دهند.

زمان ثبت نام آزمون دکتری دانشگاه آزاد ۱۴۰۲ از تاریخ ۳۰ مهرماه لغایت ۶ آبان ماه ادامه خواهد داشت. اطلاعات دقیق تر در خصوص زمان ثبت نام کنکور دکتری آزاد ۱۴۰۲ ،از طریق سایت سازمان سنجش اطلاع رسانی فراگیری انجام خواهد گرفت،

نحوه ثبت نام آزمون دکتری دانشگاه آزاد ۱۴۰۲-۱۴۰۳

آموزش نحوه ثبت نام درست و دقیق در آزمون دکتری از اهمیت بالایی برخوردار است و داوطلبان باید اطلاعات دقیق هویتی، تحصیلی، آدرس و شماره تماس خود را در حین ثبت نام وارد نمایند.

۱- ابتدا از طریق مرورگر خود وارد سایت سازمان سنجش به نشانی sangesh.org شوید.

۲- پس از ورود به سایت سنجش گزینه ” دکتری آزاد ۱۴۰۲ ” را از طریق منوی سمت راست و یا قسمت میانی صفحه انتخاب نموده، تا وارد مراحل ثبت نام در این آزمون شوید.

۳- پس از ورود به این بخش نکات و ضوابط را کامل و دقیق مطالعه نموده و گزینه ” تائید و ادامه ” را انتخاب نمایید.

۴- این مرحله مربوط به وارد کردن کد سریال کارت اعتباری بوده که برای پرداخت هزینه آزمون خریداری می شود. اگر از قبل کارت را خریداری نموده اید، باید سریال ۱۲ رقمی را در جایگاه مورد نظر وارد کنید و اگر تاکنون به خرید کارت اعتباری اقدام نکرده اید، لازم است از گزینه ” خرید کارت ” استفاده نموده و سپس سریال ۱۲ رقمی را وارد کنید، پس از ورود سریال کارت اعتباری، عبارت امنیتی موجود در کادر را وارد کرده و بر روی تائید کلیک نمایید.

۵- در ادامه داوطلب باید عکس ۴×۳ خود را با کیفیت و فرمت مناسب بارگزاری نماید.(شرایط عکس در این قسمت از سایت توضیح داده شده است.)

۶- در این مرحله باید تقاضانامه ثبت نام دکتری را تکمیل نمایید و پس از وارد کردن اطلاعات دقیق هویتی، تحصیلی، آدرس و تماس، تیک گزینه ((اینجانب ضمن مطالعه كلیه شرایط و ضوابط دفترچه راهنما، با آگاهی كامل فرم تقاضانامه را تكمیل و تمام اطلاعات درج شده را تایید می نمایم)) را فعال نموده و نهایتا بر روی گزینه ” تائید ” کلیک کنید.

۷- پس از انجام مرحله فوق، یک صفحه برایتان نمایش داده خواهد شد که شماره پرونده و کد پیگیری ثبت نام در آن قرار دارد. این اطلاعات را تا آخرین مرحله آزمون نزد خود نگهداری نمایید.

مدارک و شرایط ثبت نام آزمون دکتری دانشگاه آزاد ۱۴۰۲-۱۴۰۳

متقاضیان ثبت نام آزمون دکترا دانشگاه آزاد ۱۴۰۲ باید دو دسته شرایط عمومی و اختصاصی را مطالعه نموده و در صورت دارا بودن تمامی شرایط اقدام به ثبت نام در آزمون نمایند.

داوطلبان پیش از اقدام به ثبت نام، باید مدارک لازم را تهیه و اسکن کرده تا در لحظه نام نویسی با مشکلی مواجه نشوند. در ادامه مدارک و شرایط ثبت نام این آزمون بررسی خواهد شد.

شرایط عمومی ثبت نام آزمون دکتری دانشگاه آزاد :

۱- اعتقاد به دین مبین اسلام یا یکی از ادیان مورد قبول جمهوری اسلامی که در قانون اساسی آورده شده است.

۲- انجام واجبات و عدم ارتکاب به محرمات.

۳- عدم داشتن فساد اخلاقی برای داوطلبان.

۴- عدم داشتن دشمنی با جمهوری اسلامی.

۵- نداشتن سابقه عضویت در گروه های ساواک و فراماسونری.

۶- عدم داشتن اعمال خلاف شئون شغلی و تحصیلی برای داوطلب.

شرایط اختصاصی ثبت نام آزمون دکتری دانشگاه آزاد :

۱- داوطلبان شرکت در این آزمون باید دارای مدرک کارشناسی ارشد، دکتری عمومی و یا برگه اشتغال به تحصیل در ترم آخر مقاطع مذکور بوده و مدرک خود را نهایتا تا تاریخ ۱۴۰۲/۶/۳۱ دریافت می نمایند.

۲- عدم وجود مشکل نظام وظیفه برای متقاضیان مذکر.

۳- داوطلبانی که در یکی از دوره های روزانه کنکور دکتری ۱۴۰۲ پذیرفته نهایی شده اند، حق شرکت در این آزمون را نخواهند داشت.

۴- متقاضیانی که دانشجوی دکتری هستند برای شرکت در این آزمون باید تا پایان مهلت ثبت نام کنکور دکتری آزاد ۱۴۰۲ از دانشگاه فعلی خود انصراف دهند.

۵- لازم است رشته امتحانی داوطلب با رشته مقطع تحصیلی قبلی وی متجانس باشد.

۶- معدل مدرک کارشناسی ارشد و دکتری داوطلب بالای ۱۴ باشد.

مدارک مورد نیازثبت نام آزمون دکتری دانشگاه آزاد :

۱- شناسنامه و کارت ملی داوطلب.

۲- فایل عکس پسنلی اسکن شده داوطلب.

۳- سریال ۱۲ رقمی مربوط به کارت اعتباری خریداری شده برای هزینه آزمون.

۴- کد وضعیت نظام وظیفه داوطلبان مذکور که باید از دفترچه راهنما پیدا کرده و وارد نمایند.

۵- کد و نام مجموعه امتحانی مورد نظر داوطلب.

۶- معدل مقاطع تحصیلی قبلی داوطلب از جمله کاردانی، کارشناسی و ارشد.

۷- کد رشته تحصیلی در مقاطع کاردانی، کارشناسی، ارشد و کد موسسه دریافت مدرک تحصیلی.

۸- کد پیگیری افرادی که دارای سهمیه ایثارگری و رزمندگی هستند.

۹- کد پستی محل سکونت داوطلب و کد شهرستان برای تعیین حوزه امتحانی.

نتیجه گیری

ثبت نام آزمون دکتری ۱۴۰۲ برای دانشگاه آزاد نیز همانند دانشگاه سراسری از طریق سایت سازمان سنجش به نشانی sangesh.org انجام خواهد گرفت.

در متن فوق اطلاعات مفید و کاملی برای داوطلبان شرکت در این آزمون که با زمان و نحوه ثبت نام آشنایی کامل ندارند، قرار داده شده است تا با استفاده از آن مراحل ثبت نام خود را تکمیل نمایند.

اگر پس از مطالعه مطالب فوق در رابطه به ثبت نام آزمون دکتری ۱۴۰۲ مشکل یا ابهامی دارید، می توانید با کترشناسان ما در این زمینه تماس برقرار کرده و و مشکل خود را برطرف نمایید.

منبع

مطالب مرتبط

تحلیل و بررسی کارنامه کنکور سراسری

دریافت کارت ورود به جلسه کنکور سراسری 1402-1403

راهنمای دفترچه انتخاب رشته کنکور سراسری به پنج گروه علوم تجربی, علوم انسانی, علوم ریاضی و فنی, هنر و زبان های خارجی تقسیم می شود. داوطلبان پس از دریافت کارنامه و مشاهده نتایج اولیه، وارد مرحله انتخاب رشته می شوند.

سازمان سنجش آموزش کشور برای راهنمایی متقاضیان برای هر رشته دفترچه مجزایی در نظر گرفته، که در ادامه این مطلب به زمان انتشار دفترچه انتخاب رشته کنکور ۱۴۰۲ و جزئیات دفترچه انتخاب رشته کنکور سراسری ۱۴۰۲ خواهیم پرداخت. همچنین در دفترچه راهنما شرایط و ضوابط شرکت در انتخاب رشته و لیست کد رشته محل های ارائه شده منتشر شده است.

شرکت کنندگان می توانند در نیمه دوم مرداد ماه دفترچه مربوط به رشته خود را دانلود کرده و آن را مطالعه نمایند.

به محض منتشر شدن دفترچه انتخاب رشته کنکور سراسری ۱۴۰۲-۱۴۰۳ لینک دانلود آن در این مقاله قرار خواهد گرفت.

زمان انتشار دفترچه انتخاب رشته کنکور سراسری ۱۴۰۲-۱۴۰۳

داوطلبان می توانند اطلاعات مربوط به لیست رشته ها و ظرفیت ارائه شده دانشگاه های سراسری روزانه، نوبت دوم (شبانه)، پردیس خودگردان، پیام نور و غیر انتفاعی و همچنین ضوابط و قوانین انتخاب رشته را در دفترچه انتخاب رشته کنکور سراسری مشاهده کنند.

این دفترچه در اواسط مرداد ماه سال ۱۴۰۲ در سایت سنجش آموزش کشور بارگزاری خواهد شد. داوطلبان می توانند با مراجعه به سایت سنجش به نشانی sanjesh.org آن را دانلود کرده و مطالعه نمایند.

متقاضیان می توانند پس از مطالعه دقیق و بررسی بخش های مختلف دفترچه انتخاب رشته کنکور سراسری ۱۴۰۲، کد رشته محل دوره هایی که در آن مجاز شده اند را انتخاب و وارد فرم انتخاب رشته خود کنند

ضوابط دفترچه انتخاب رشته کنکور سراسری ۱۴۰۲-۱۴۰۳

بر اساس اطلاعیه منتشر شده از سوی سازمان سنجش، در کنکور سراسری ۱۴۰۲ لغو محرومیت دوره های روزانه برای تمامی افرادی که در سال ۱۴۰۱ قبولی آورده بودند برداشته شد. علاوه بر آن تمامی دانشجویان در حال تحصیل در دانشگاه های روزانه و غیر روزانه ( به شرط نداشتن منع نظام وظیفه ) می توانند بدون انصراف از دانشگاه در حال تحصیل خود، در کنکور سراسری شرکت کرده و در صورت قبولی در رشته های مورد نظر از دانشگاه قبلی خود انصراف دهند.

پس از منتشر شدن دفترچه انتخاب رشته کنکور سراسری، فرآیند انتخاب رشته کنکور سراسری آغاز خواهد شد. داوطلبان حداکثر مجاز به انتخاب ۱۵۰ کد رشته محل هستند و می توانند با توجه به رتبه، تراز و وضعیت مجاز بودن یا نبودن خود، از میان کد رشته محل های روزانه، غیر روزانه و دانشگاه فرهنگیان تعدادی را انتخاب کرده و در زمان تعیین شده برای انتخاب رشته کنکور سراسری، از طریق سایت سنجش اقدام به تکمیل انتخاب رشته خود نمایند.

در این مرحله از فرآیند کنکور سراسری، نحوه چیدمان و اولویت بندی کد رشته بسیار مهم بوده و تاثیر بسیاری در آینده داوطلب خواهد داشت. پیشنهاد می کنیم پیش از انجام فرآیند انتخاب رشته، مقاله مشاوره انتخاب رشته کنکور سراسری را با دقت مطالعه نمایید.

جزئیات دفترچه انتخاب رشته کنکور سراسری ۱۴۰۲-۱۴۰۳

پس از منتشر شدن دفترچه انتخاب رشته شرکت کنندگان یک فرصت یک هفته الی ده روزه برای تکمیل آن خواهند داشت. در ادامه اطلاعات کلی نحوه انتخاب رشته کنکور سراسری و شرایط آن گفته شده است.

1. واردسایت سازمان سنجش شده و کارنامه اولیه را دریافت کرده سپس اطلاعات ثبت نامی خود که شامل شماره پرونده و کد پیگیری ثبت نام است را وارد کنید.
2. برخی افراد برای دریافت نتایج اولیه دچار مشکل شده و به دلیلفراموشی اطلاعات خود قادر به وارد شدن نیستند. در این مواقع به دفترچه راهنما انتخاب رشته مراجعه کرده و به قسمت نحوه بازیابی اطلاعات ثبت نامی رفته و آن را مطالعه نمایید.
3. تمامی شرکت کنندگان کنکور سراسری برایانتخاب رشته اصولی باید کارنامه اولیه را بررسی کرده و بعد از مطالعه آن فرم انتخاب رشته خود را تکمیل کنند. در کارنامه اولیه اطلاعاتی شامل رتبه و تراز در هر زیرگروه درج شده است.
4. داوطلبین مجاز به وارد کردن۱۵۰ کد رشته محل در فرم انتخاب رشته هستند.
5. شرکت کننده باید کد رشته محل مورد علاقه خود را از دفترچه استخراج کرده سپس طبق الویت بندی انجام شده توسط متقاضی در فرم انتخاب رشته اینترنتی بارگزاری کند.
6. دارندگان مدرکدیپلم نظام قدیم و فوق دیپلم, پیش دانشگاهی, دیپلم پایه دوازدهم مجاز به شرکت در این مرحله از آزمون سراسری ۱۴۰۲ هستند.
7. داوطلبین آقا می بایست از نظر وضعیتنظام وظیفه عمومی باشند.
8. اتباع خارجی ضمن داشتن شرایط عمومی باید به قسمت شرایط و ضوابط ثبت ناماتباع خارجی مراجعه کرد و آن را پر کنند.
9. سازمان سنجش هرساله برای رعایت شدن عدالت میان متقاضیان سهمیه های مختلفی مانند سهمیه خانواده شهدا, جانبازان و ایثارگران را در نظر گرفته است.

سخن نهایی

هدف اصلی از تهیه دفترچه انتخاب رشته کنکور سراسری، کمک به داوطلبان برای انتخاب رشته مناسب برای تحصیل در دانشگاه است. با خواندن این دفترچه، دانش‌آموزان می‌توانند با شناخت دقیق‌تری از رشته‌های مختلف، انتخاب خود را برای تحصیل در دانشگاه با اطمینان بیشتری انجام دهند.

درمقاله فوق، در رابطه با راهنمای دفترچه انتخاب رشته کنکور سراسری، زمان منتشر شدن و شرایط ضوابط موجود در آن مطالبی ارائه شد. چنانچه پس از مطالعه مطالب فوق، همچنان سوال یا ابهامی دارید، می توانید باکارشناسان ما تماس برقرار نمایید و از مشاوره های آنها بهره مند شوید.

منبع

مطالب مرتبط

تحلیل و بررسی کارنامه کنکور سراسری

می‌توان رمزعبور را مانند دروازه‌ای دانست که میان مهاجمان و اطلاعات ما فاصله ایجاد می‌کند؛ به‌همین‌دلیل، همیشه روی داشتن رمزعبور پیچیده تأیید می‌شود؛ زیرا یافتن آن را برای هکرها و افراد سودجو سخت‌تر می‌کند. حال اگر خود رمزعبور را به‌دلایل مختلف فراموش کردیم، چه باید کنیم؟

یکی از بدترین اتفاقاتی که برای کاربران اینترنت درکنار ویروسی‌شدن سیستم یا خرابی هارد دیسک رخ می‌دهد، فراموشی رمزعبور جیمیل است. افراد زیادی از جیمیل به‌عنوان مهم‌ترین راه ارتباطی خود استفاده می‌کنند و همین امر اهمیت فراموش‌نکردن رمزعبور را دوچندان می‌کند. بااین‌حال، نباید نگران بود؛ زیرا گوگل روش‌هایی را برای بازیابی رمزعبور فراموش‌شده در نظر گرفته است که می‌توانند به یاری کاربران بیایند. درادامه، چند روش مختلف را برای بازیابی رمزعبور جیمیل فراموش‌شده معرفی می‌کنیم؛ پس تا انتهای این مقاله همراه زومیت باشید.

روش‌های بازیابی رمز جیمیل

قبل از اینکه بخواهیم روش‌های بازیابی رمز جیمیل را آموزش دهیم، باید بگوییم که ایجاد تغییر در تنظیمات صفحه‌ی بازیابی اکانت جیمیل، مسئله بسیار مهمی به‌حساب می‌آید. پس از ایجاد حساب کاربری گوگل و در قسمت پایین تنظیمات شخصی، گزینه‌ی مربوط به تغییر پسورد و تنظیمات ریکاوری را انتخاب کنید.

درادامه، وارد صفحه‌ای جدید خواهید شد که چند بخش مختلف دارد. در بخش اول، می‌توانید ایمیل دیگری را به‌عنوان پشتیبان معرفی کنید تا درصورت فراموشی رمزعبور، بتوانید از آن برای بازیابی اکانت استفاده کنید

بخش دوم مربوط به شماره‌تلفن است که اهمیت زیادی دارد. توصیه می‌کنیم هنگام ساخت حساب کاربری جیمیل، حتماً شماره‌تلفن خود را برای احراز هویت و تأیید گوگل وارد کنید تا در مواقع ضروری، امکان استفاده از آن وجود داشته باشد.

می‌توانید بدون نگرانی از فراموشی رمزعبور جیمیل، آن را بازیابی کنید. توصیه می‌کنیم از پسوردهایی استفاده کنید که درکنار پیچیدگی، یادآور اتفاقی مهم باشد تا بتوانید آن را به‌خوبی به‌خاطر بسپارید.

آخرین رمزعبور به‌‌یادمانده

اولین راه برای بازیابی رمزعبور فراموش‌شده استفاده از گزینه‌ی ابتدایی است که از شما می‌خواهد آخرین پسوردی را وارد کنید که به‌خاطر می‌آورید. هرآنچه در ذهنتان باقی مانده است، در کادر بنویسید و روی Next کلیک کنید. سپس گوگل درخواستی را به دستگاه ثبت‌شده ارسال می‌کند و از شما می‌خواهد هویتتان را تأیید کنید. آن را باز کنید و روی «بله، من هستم» (Yes, it's me) ضربه بزنید.

سپس باید تا شش ساعت صبر کنید تا گوگل تأیید کند که شما صاحب حساب هستید و لینک بازنشانی رمزعبور را به ایمیلتان ارسال کند. اگر رمزعبور قدیمی خود را به‌خاطر نمی‌آورید، از روش بعدی استفاده کنید.

ارسال تأییدیه به دستگاه ازپیش‌ثبت‌شده

درحالی‌که هنوز در صفحه‌ی بازیابی حساب هستید، روی Try another way کلیک کنید تا گوگل درخواستی برای تأیید هویت به تلفن هوشمند شما ارسال کند. در تلفن خود، اعلان مذکور را باز کنید و روی Yes, it's me ضربه بزنید. با این کار گوگل صحت ادعای شما را تأیید می‌کند و پس از شش ساعت لینک بازنشانی رمزعبور برایتان ارسال می‌شود.

در این روش، گاهی اوقات عددی به کاربر نمایش داده می‌شود. وی موظف است از میان سه‌ عددی که در اعلان ارسال‌شده به گوشی هوشمندش می‌بیند، گزینه‌ی درست را انتخاب کند.

اگر پیش‌تر دستگاهی را ثبت نکرده‌اید که بتواند اعلان‌های گوگل را دریافت کند، روش بعدی به کمکتان می‌آید.

ارسال کد بازیابی رمزعبور به ایمیل

فرض کنید که ایمیل دیگری را هنگام ثبت‌نام برای استفاده در مواقع ضروری مانند فراموشی رمزعبور تعیین کرده‌اید. با استفاده از این گزینه، کدی شش‌رقمی برای شما ارسال خواهد شد که تعیین رمزعبور جدید و دسترسی پیداکردن مجدد به حساب کاربری را برایتان فراهم خواهد کرد. کافی‌ است حساب کاربری ایمیل جایگزین خود را بررسی کنید تا کد مرتبط را ببینید. سپس آن را وارد کنید تا پسورد جدیدی دراختیارتان قرار گیرد.

بازیابی رمز جیمیل ازطریق پیامک

یکی دیگر از روش‌های بسیار ساده بازیابی پسورد اکانت جیمیل را می‌توان استفاده از شماره‌تلفن دانست. می‌توانید با انتخاب گزینه فراموشی رمزعبور در صفحه‌ی اصلی وب‌سایت جیمیل، به‌راحتی هرچه تمام‌تر و ازطریق درخواست برای احراز هویت و ارسال کد به شماره‌تلفن اعلام‌شده، رمزعبور اکانت جیمیل را بازیابی کنید.

افزایش امنیت حساب کاربری جیمیل

پس از آنکه پسورد جدید خود را تنظیم کردید، گوگل از شما درخواست می‌کند تنظیمات امنیتی مرتبط با حساب کاربری خود را بررسی و بازبینی کنید. درصورتی‌که از قبل شماره‌تلفن و ایمیل جایگزین برای مواقع ضروری را اعلام نکرده‌اید، این کار را انجام دهید. شما می‌توانید با کلیک روی تصویر نمایه‌ی خود که در گوشه‌ی سمت راست بالای صفحه قرار دارد، وارد تنظیمات حساب کاربری گوگل شوید و شرایط امنیتی جیمیل را ارتقا دهید.

درادامه، می‌توانید ایمیل و شماره‌تلفن خود را مجدداً بازبینی کنید. همچنین، امکان مشاهده‌ی آخرین دستگاه‌هایی که با آن وارد حساب کاربری‌تان شده‌اید، وجود دارد. با این کار، وضعیت ورود به حساب کاربری و خروج از آن مشخص می‌شود و درصورت مشاهده موارد مشکوک، می‌توانید اقدامات حفاظتی را انجام دهید.

گزینه‌های دیگری هم در صفحه‌ی ورود به سیستم وجود دارد که ممکن است بخواهید آن‌ها را بررسی کنید. احراز هویت دومرحله‌ای باعث می‌شود به‌جای واردکردن رمزعبور و تایپ دستی آن، سریعاً کد تأییدی دریافت کنید.

جمع‌بندی

حفظ امنیت حساب کاربری جیمیل اهمیت بسیار زیادی دارد. همواره سعی کنید پسوردهایی برای حساب کاربری جیمیل تعیین کنید که بتوانید آن‌ها را به‌راحتی به‌خاطر آورید؛ اما درصورت فراموشی رمزعبور هم، دنیا به آخر نرسیده است و امکان بازیابی آن با سه روش ساده و کاربردی گفته‌شده در این مطلب وجود دارد.
منبع : زومیت

امروزه، بسیاری از گوشی‌های هوشمند از ظرفیت رم زیادی برخوردار‌‌ند؛ با‌این‌حال، تولیدکنندگان برای برخی نسخه‌ها حتی ظرفیت‌های بیشتری از کامپیوترهای معمولی در نظر می‌گیرند تا کارایی هر گوشی را تاحدممکن افزایش دهند. این حافظه‌ی دسترسی تصادفی چیست؟ چه کارکردی دارد و چرا مهم است؟

برای هر سیستم کامپیوتری، دو نوع حافظه‌ی اولیه و ثانویه تعریف شده است: ۱.حافظه‌ی اولیه: حافظه‌ای است که تنها برای بازه‌های کوتاه‌مدت استفاده می‌شود؛ ۲. حافظه‌ی ثانویه: نوعی فضای ذخیره‌سازی دائمی در سیستم‌های کامپیوتری است. حافظه‌ی ثانویه بسته به تصمیم کاربر در دستگاه باقی می‌ماند؛ ولی حافظه‌ی اولیه به‌محض خاموش‌شدن دستگاه یا قطع‌شدن منبع تغذیه پاک می‌شود.

حافظه رم گوشی چیست؟

RAM (مخفف Random Memory Access) یا حافظه‌ی دسترسی تصادفی فضایی برای دسترسی به عملیات در حال انجامِ گوشی‌ها یا کامپیوترها است که سرعت را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد. رم داده‌های مربوط به عملیات‌ اخیراً اجراشده و در حال انجام را به شیوه‌ای ذخیره می‌کند تا هر زمان که لازم باشد، بتواند این داده‌ها را دراختیار پردازنده قرار دهد.

RAM صدها برابر از حافظه‌ی ذخیره‌سازی گوشی‌های هوشمند یا کامپیوتر سریع‌تر است و هرچه ظرفیتِ آن بیشتر باشد، سرعت اجرای برنامه‌ها یا انجام فعالیت‌های دستگاه هم افزایش پیدا می‌کند. درواقع، موبایلی که رم بیشتری داشته باشد، می‌تواند داده‌های بیشتری را ذخیره کند و به‌راحتی آن‌ها را دراختیار پردازنده‌ قرار دهد. با خاموش‌کردن موبایل، داده‌های ذخیره‌شده در رم پاک می‌شوند. گوشی‌های هوشمند امروزی معمولاً از ۴ تا ۱۲ گیگابایت رم بهره می‌برند که ظرفیت نسبتاً زیادی محسوب می‌شود.

هسته‌ی سیستم‌عامل مانند پلیس راهنمایی بر تمام فعالیت‌هایی که از سخت‌افزار گوشی استفاده می‌کنند، نظارت و عملکرد رم یا همان حافظه‌ی دسترسی تصادفی را مدیریت می‌کند. برای مثال، هنگامی‌که بازی یا هر نوع اپلیکیشن دیگری می‌خواهد صفحه‌ی جدیدی را نشان دهد، داده‌های موردنیاز این عملکرد وارد رم می‌شوند و پس از تجزیه به‌دست سیستم‌عامل، پردازنده و پردازنده گرافیکی عملیات موردنیاز را انجام می‌دهند و آن را به صفحه‌ نمایش ارسال می‌کنند.

این فرایند درنهایت باعث می‌شود نقاط رنگی مناسب در مکان‌های مناسب قرار بگیرد و تصویر مدنظر شکل گیرد. به‌طورکلی برای درک عملکرد رم، باید سه نکته‌‌ی اساسی را در نظر بگیرید:

• رم مکانی برای نگه‌داری داده‌ها برای مدت کوتاه است و اطلاعات ذخیره‌شده در آن می‌توانند بسیار سریع خوانده یا نوشته شوند.
• داده‌های موجود در رم زمانی‌که گوشی خود را خاموش می‌کنید، پاک می‌شوند.
• بخشی از رم گوشی به‌محض اینکه شما آن را روشن کنید، کاربردی است و قبل از آن هیچ برنامه‌ای یا حتی سیستم‌عاملی نمی‌تواند از آن استفاده کند. این امر برای تمامی دستگاه‌هایی که در آن‌ها رم وجود دارد، صادق است و تقریباً همه‌ی آن‌ها به همین روش از رم استفاده می‌کنند.

چرا بهتر است رم در موبایل بیشتر باشد؟

امروزه، رم نقش حافظه‌ی اصلی گوشی‌ها را بازی می‌کند و برای پردازش اطلاعات به‌راحتی دردسترس پردازنده است. این امر سرعت گوشی‌های امروزی را افزایش داده و انقلابی در توسعه‌ی اپلیکیشن‌های پیشرفته‌تر و پیچیده‌تر برای این دستگاه‌ها ایجاد کرده است.

دستگاه‌های امروزی از قابلیت چندوظیفگی، یعنی اجرای هم‌زمان چندین اپلیکیشن، پشتیبانی می‌کنند و برخی برنامه‌ها هم مانند پیام‌رسان‌ها همیشه در پس‌زمینه فعالیت می‌کنند. برای مثال، فرض کنید بازی‌ سنگینی مانند PUBG را اجرا کردید و هم‌زمان هم نوتیفیکیشن دریافت پیامی متنی یا حتی تماس تلفنی یا تصویری به شما نمایش داده می‌شود.

برای جابه‌جایی بین این برنامه‌ها و برقراری تماس و درمجموع اجرای هم‌زمان چند اپلیکیشن علاوه‌بر پردازنده‌ای قدرتمند، به رمی‌ با ظرفیت فراوان نیز نیاز دارید تا بتواند داده‌های موردنیاز را در شرایط پیچیده به بهترین شکل مدیریت کند؛ وگرنه، ممکن است عملکرد ضعیفی تجربه کنید.

تأثیر ظرفیت کم رم بر عملکرد گوشی

هنگامی‌که ظرفیت رم دستگاه کم باشد، سیستم‌عامل برنامه‌ها را اولویت‌بندی می‌کند و اپلیکیشن‌های کمتر ضروری را در حافظه‌ی ثانویه ذخیره می‌کند تا بتواند فضای بیشتری را دراختیار برنامه‌های فعلی و در حال اجرا قرار دهد. در این شرایط، مد‌ت‌زمان بیشتری صرف جابه‌جایی بین اپلیکیشن‌ها می‌شود و درنهایت، ممکن است عملکرد دستگاه کُند شود. برای ازبین‌بردن این مشکل، ممکن است لازم باشد حافظه‌ی کش خود را به‌صورت دستی پاک یا از اپلیکیشن‌هایی استفاده کنید که برای این منظور توسعه داده شده‌اند.

گوشی چگونه از رم خود استفاده می‌کند؟

رمِ گوشی‌های هوشمند را می‌توان فضایی برای تجمع داده‌های برنامه‌های در حال اجرا دانست. همان‌طورکه گفتیم، در ساده‌ترین حالت ظرفیت بیشتر رمِ گوشی می‌تواند بدون کاهش سرعت عملکردِ دستگاه، برنامه‌های بیشتری را در پس‌زمینه اجرا کند. بااین‌حال، انجام این کار چندان هم ساده نیست و گوشی‌ها برای مصارف دیگری هم از رم استفاده می‌‌کنند.

رم موردنیاز هسته‌ی مرکزی سیستم‌عامل

سیستم‌عامل اندروید با استفاده از هسته‌ی لینوکس اجرا می‌شود و حافظه‌ی آن به‌طورمستقیم در زمان روشن‌بودن دستگاه دردسترس است. این حافظه‌ دربرگیرنده‌ی اطلاعاتی است که هسته‌ی سیستم‌عامل و درایورها و ماژول‌های اصلی‌ را کنترل و داده‌های ورودی و خروجیِ هسته را ذخیره می‌کند.

رم‌ برای فایل‌های مجازی

برخی از پوشه‌ها و فایل‌ها در ریشه‌ی سیستم‌عامل گوشی وجود دارند که واقعی نیستند. آن‌ها فایل‌های شبه‌‌نوشته‌شده در بوت هستند و اطلاعاتی مانند سطوح باتری و سرعت پردازنده را ذخیره می‌کنند. این اطلاعات شبه‌فایل برای استفاده در عملکرد گوشی‌های اندروید، در رم ذخیره می‌شوند.

مودم‌های ارتباط مخابراتی

اطلاعات مربوط به IMEI و تنظیمات رادیویی گوشی در رم‌ِ NV ذخیره می‌شود (حافظه‌های نامتغیری که هنگام خاموش‌کردن گوشی خود‌به‌خود پاک نمی‌شوند). این اطلاعات هنگام بارگذاری اولین داده‌ها در گوشی، همراه با نرم‌افزار مورد‌نیاز برای پشتیبانی از مودم گوشی وارد رم می‌شوند.

پردازنده‌ی گرافیکی

علاوه‌بر پردازنده،‌ پردازنده‌ی گرافیکی گوشی هم برای فعالیت به حافظه نیاز دارد. این حافظه VRAM نامیده می‌شود. در گوشی‌های امروزی، از گرافیک‌های مجتمعی استفاده می‌شود که رم مستقل ندارند و از رم سیستم برای ذخیره‌ی اطلاعات استفاده می‌‌کند.

با روشن‌کردن گوشی روشن و اجرای سیستم‌عامل، آنچه از فضای ذخبره‌سازی رم باقی‌ می‌ماند، برای اجرای برنامه‌های دیگر استفاده می‌شود. البته بخشی از رم ازطریق تنظیمات «minfree» برای کارهایی که به سرعت نیاز دارد (عملکرد سیستم‌عامل و مدیریت سطح پایین و اجرای اولیه برنامه‌ها) محفوظ است.

این تنظیمات پایه‌ای نرم‌افزاری را توسعه‌دهندگان سیستم‌عامل نعریف می‌کنند و پس‌ازآن همواره مقدار کمی از رم آزاد باقی می‌‌ماند تا عملکردهای ضروری بتوانند بدون وقفه اجرا شوند. درواقع، به‌همین‌دلیل ظرفیت رمِ موجود در تنظیمات همان مقدار رمِ نوشته‌شده در مشخصات گوشی نیست. بخشی از این مقدار (معمولاً حدود ۱ گیگابایت یا بیشتر) برای این تنظیمات سیستمی ذخیره می‌شود و برنامه‌های اجرایی هم از این باقی‌مانده‌ی رم استفاده می‌کنند.

انواع رم گوشی

حافظه‌ی دسترسی تصادفی گوشی‌ها به دو دسته‌ی استاتیک (Static) و داینامیک (Dynamic) تقسیم می‌شوند. در رم استاتیک داده‌ها به‌کمک حافظه‌ای شش ترانزیستوری ذخیره می‌شوند و بیشتر هم به‌عنوان حافظه‌ی کش برای پردازنده (CPU) به‌کار می‌رود. درمقابل، رم داینامیک به شما امکان می‌دهد هر بیت داده را در خازنی جداگانه در یک مدار مجتمع خاص ذخیره کنید. این نوع رم حافظه‌ای فرّار دارد و باید مرتباً با ولتاژ تغدیه شود؛ وگرنه اطلاعات ذخیره‌شده‌ی روی آن از بین می‌رود.

حافظه‌ رام گوشی چیست؟

ROM (مخفف Read Only Memory) یا حافظه‌ی تنها خواندنی است. حافظه‌ی رام محل ذخیره‌ی دائمی داده‌هایی در گوشی است که امکان تغییر یا حذف ندارند. بخشی از ظرفیت حافظه‌ی ذخیره‌سازی گوشی را رام اشغال کرده است. سیستم‌عامل و اپلیکیشن‌های سیستمی گوشی اغلب روی رام نصب می‌شوند.

تفاوت رم و رام در گوشی

باتوجه‌‌به آنچه گفتیم، حافظه‌ی تنها خواندنی (رام) و حافظه با دسترسی تصادفی (رم) در گوشی‌های هوشمند تفاوت‌هایی باهم دارند.

رام گوشی از رمِ آن ارزان‌تر است و خودِ کاربر نمی‌تواند آن را تغییر دهد. این نوع حافظه را تنها می‌توان بازنویسی کرد. علاوه‌براین دو مورد، رام برخلاف رم غیرفرّار (Non volatile) است و با خاموش‌کردن دستگاه داده‌های ذخیره‌شده در آن از بین نمی‌روند. در جدول زیر، تفاوت‌های بین رم و رام گوشی‌های هوشمند را مشاهده می‌کنید:

منبع : زومیت

هر داده‌ای که به توصیف محتویات یا ویژگی‌های یک فایل کمک کند، متادیتا گفته می‌شود. این اطلاعات تعبیه‌شده به سازمان‌دهی فایل‌ها کمک می‌کنند و درصورت استفاده از کتابخانه‌ای از تصاویر به‌کمکتان می‌آیند. متادیتا می‌تواند اطلاعات توصیفی درباره یک عکس مثل کپشن، عنوان، نام صاحب اثر و چگونگی ثبت اثر یا اطلاعات قانونی مربوط به تصویر را ارائه کند. همچنین در‌صورت انتشار آنلاین تصویر، متادیتا اطلاعات مرتبط با حقوق کاربری را ارائه می‌کند و مانند سندی برای مالکیت به‌شمار می‌رود. حال، چگونه می‌توان این اطلاعات را به تصاویر اضافه کرد؟ در این مقاله، به روش‌های اضافه کردن، ویرایش و حذف متادیتا در انواع پلتفرم‌ها می‌پردازیم.

متادیتای عکس چیست؟

متادیتای عکس به اطلاعات و جزئیات به خصوصی درباره‌ی یک فایل مشخص تصویری گفته می‌شود. این اطلاعات اغلب اوقات شامل تاریخ ایجاد عکس، نام مؤلف یا عکاس، نام فایل، محتوا، تم‌ها و چند مورد دیگر است. متادیتای عکس راه بهتری را برای سازمان‌دهی تصاویر، مرتب‌سازی و حفظ تصاویر داخل سیستم فراهم می‌‌کند. بدون متادیتا تنها ازطریق دیدن عکس می‌توانیم به اطلاعاتی درباره‌ی آن برسیم.

چه نوع متادیتایی به‌صورت پیش‌فرض اضافه می‌شود؟

برخی بخش‌های متادیتای یک تصویر به‌صورت خودکار اضافه می‌شوند. برای مثال، اطلاعات مرتبط به دوربین و لنز به‌کاررفته برای ثبت تصویر را دوربین اضافه می‌‌کند. همچنین، لپ‌تاپ یا کامپیوتر متادیتا را ویرایش می‌کنند و می‌توانند به شما بگویند فایلتان آخرین‌بار چه زمانی باز شده است.

متادیتای EXIF چیست؟

کل متادیتا به‌صورت فرمت فایل تصویر قابل مبادله (EXIF) ذخیره می‌شود؛ بنابراین exif اصطلاحی فنی مرتبط با متادیتای مرتبط با تصاویر دیجیتال و ویدئوها است. متادیتای exif به‌ویژه جزئیات ذیل را درباره‌ی یک تصویر یا فایل ویدئویی ذخیره می‌کند:

• زمان دقیق و تاریخ ثبت عکس
• جزئیات مربوط به مدل، برند و تولیدکننده‌ی دستگاهی که برای ثبت عکس به کار رفته است
• اطلاعات موقعیتی که در آن عکس ثبت شده اغلب اوقات شامل مختصات GPS دقیقی است
• تنظیمات دوربین در حین ثبت عکس به‌ویژه ISO، سرعت شاتر و گشودگی دیافراگم
• جزئیات مرتبط هرگونه ابزاری که برای ویرایش تصویر به کار رفتند که شامل نام دقیق نرم‌افزار و نسخه‌ی آن است

برای مثال فرض کنید عکسی از غروب آفتاب را در ونیز با گوشی هوشمند سامسونگ گلکسی خود در طول یک سفر به ایتالیا ثبت کردید. با اینکه تصویر شما تنها چشم‌انداز غروب خورشید را نشان می‌دهد، داده‌های EXIF عکس نشان می‌دهند که عکس برای مثال در ساعت ۸.۳۷ دقیقه‌ی شب در تاریخ ۱۷ می ۲۰۲۱ روی پل ریالتو با گوشی سامسونگ گلکسی ۱۰ ثبت شده است. بدین‌ترتیب متادیتای عکس اطلاعات زیادی را درباره‌ی آن به اشتراک می‌گذارد. در حالی اگر متادیتا را حذف کنید تنها یک تصویر باقی می‌ماند و داده‌های زیادی را نشان نمی‌دهد.

روش نمایش و ویرایش متادیتا در فتوشاپ

آیا می‌خواهید متادیتای تصویری را نمایش دهید؟ در فتوشاپ می‌توانید این کار را با طی مراحل زیر انجام دهید:

۱. تصویر مودنظر را باز کنید.

۲. به منو File بروید و روی File Info کلیک کنید. همچنین، می‌توانید کلیدهای ترکیبی Ctrl+Alt+Shift+I را در ویندوز و Command+Option+Shift+I را در مک انتخاب کنید.

۳. در این بخش، می‌توانید متادیتا را کپی یا ویرایش کنید.

۴. برای ذخیره‌سازی تغییرات روی OK کلیک کنید.

نکته: کل متادیتا را نمی‌توانید ویرایش کنید. اطلاعات مربوط به دوربین یا زمان ایجاد فایل به‌صورت خودکار اضافه می‌شوند و تغییردادنی نیستند.

انواع متادیتا

متادیتا ازطریق استاندارد XMP تعریف می‌شود. وقتی متادیتای تصویری را در فتوشاپ باز می‌کنید، دوازده دسته را در نوار سمت چپ مشاهده می‌کنید.

• Basic: مهم‌ترین گروه متادیتا است که اطلاعاتی درباره مؤلف، از‌جمله نام و اطلاعات تماس را دربر می‌گیرد. اگر می‌خواهید از تصویری استفاده کنید، این بخش را برای آگاهی از قوانین و اطلاعات کپی‌رایت بررسی کنید.
• Camera Data: اطلاعاتی را شامل می‌شود که دوربین به‌صورت خودکار اضافه کرده است.
• Origin: اطلاعاتی درباره زمان ایجاد فایل اصلی.
• IPTC و IPTC Extension: این بخش‌ها استانداردهای متادیتای انجمن بین‌المللی ارتباط از راه ‌دور مطبوعات را برای توصیف عکس‌ها نشان می‌دهند. عکاس‌های حرفه‌ای به‌دلیل مقبولیت جهانی آن در میان سازمان‌های خبری و تصویری، موزه‌ها، کتابخانه‌ها و دیگر نهادهای مرتبط از این استاندارد استفاده می‌کنند.
• GPS Data: محل ثبت عکس را نمایش می‌دهد.
• Audio Data و Video Data: این دسته‌ها، تنها برای فایل‌های صوتی و ویدئویی اعمال‌کردنی هستند و اطلاعاتی درباره هنرمند و آلبوم و سرعت فریم را شامل می‌شوند.
• Photoshop: در این بخش، می‌توانید بررسی کنید تصویر ویرایش شده است یا خیر.
• DICOM: متادیتای پزشکی را شامل می‌شود. در این صورت، نمی‌توانید از تصویر استفاده کنید.
• AEM Properties: به نگرانی درباره این گزینه نیازی نیست؛ زیرا به سرویس‌های سازمانی ادوبی وابسته است.
• Raw Data:‌ اجازه می‌دهد ساختار XMP خام فایل را بررسی کنید.

چه نوع داده‌هایی را باید اضافه کرد؟

در دسته Basic، نام خود را در فیلد Author بنویسید و Copyrighted را انتخاب کنید و اطلاعات تماستان را به بخش Copyright Notice اضافه کنید. به این صورت عکس شما در فهرست عکس‌های دارای کپی‌رایت قرار خواهد گرفت. همچنین، می‌توانید اطلاعات دیگری به بخش‌های Rating و Description و Keywords اضافه کنید. فتوشاپ و برخی مرورگرهای فایل این اطلاعات را می‌خوانند و اجازه می‌دهند فیلتر را بر‌‌‌اساس آن‌ها اعمال کنید.

هر اطلاعاتی که می‌خواهید، در بخش Origin وارد کنید تا به این صورت به عکس‌هایتان نظم بدهید. همچنین در این بخش، افراد حاضر در عکس یا مناسبت عکس و سن افراد حاضر در عکس و دیگر اطلاعات دلخواهتان را می‌توانید وارد کنید. این بخش را نسخه دیجیتالی نوشتن یادداشت پشت یک عکس می‌توانید در نظر بگیرید. اگر می‌خواهید تصاویرتان را به سازمانی خبری بفروشید یا به‌صورت حرفه‌ای از آن‌ها استفاده کنید، اطلاعات مدنظر را در دسته‌های IPTC و IPTC Extension می‌توانید وارد کنید.

چگونه بدون متادیتا از فایل‌ها خروجی بگیریم؟

اگر تصویری که در وب‌سایتی بارگذاری می‌کنید، حاوی اطلاعات شخصی مثل اسامی افراد باشد، باید متادیتای آن را حذف کنید. به‌جای ویرایش دستی، می‌توانید از ویژگی Export As فتوشاپ استفاده کنید:

۱. منو File را باز کنید و سپس به بخش Export > Export as بروید.

۲. در پنل سمت راست زیر Metadata گزینه None را انتخاب کنید.

۳. روی Export کلیک کنید.

نکته: همچنین، از Adobe Bridge یا Adobe Lightroom برای اضافه یا ویرایش متادیتا می‌توانید استفاده کنید.

روش ویرایش و اضافه‌کردن متادیتا در ویندوز

اگر به دستگاهی که فتوشاپ روی آن نصب است، دسترسی ندارید، باز‌هم می‌توانید متادیتا را ببینید و ویرایش کنید.

۱. روی تصویر کلیک راست و Properties را انتخاب کنید.

۲. تب Details را انتخاب کنید.

۳. متادیتا را به Description ،Origin ،Author و بخش‌های دیگر اضافه کنید.

روش نمایش و ویرایش متادیتا روی مک

می‌توانید تاریخ، زمان و موقعیت مکانی یک عکس را به‌صورت مستقیم در مک با استفاده از اپلیکیشن Photos تغییر دهید. برای این کار نیازی به ابزار دیگر ندارید.

۱. با کلیک راست روی عکس و انتخاب Get Info به متادیتا دسترسی پیدا می‌کنید. در صورتی که عکس باز است کافی است روی دکمه‌ی i کلیک کنید.

۲. در پنجره‌ی کوچکی که ظاهر می‌شود، روی date and time نزدیک به بالای صفحه دبل کلیک کنید.

۳. پنجره‌ی بزرگ‌تری نمایش داده می‌شود. در قسمت بالا، در کنار Adjusted نقطه‌ی دلخواه تغییر را انتخاب کنید. می‌توانید ماه (month)، تاریخ (date) یا سال (year) را برای تغییر تاریخ و ساعت (hour)، دقیقه (minutes) و ثانیه (seconds) را برای تغییر زمان، تنظیم کنید.

۴. اطلاعات جدید را با استفاده از کلیدهای جهتی در سمت راست وارد کنید یا آن را با صفحه‌ی کلید خود تایپ کنید.

۵. روی Adjust در قسمت پائین برای ذخیره‌سازی تغییرات کلیک کنید.

روش حذف متادیتا

متادیتا به‌صورت تعبیه‌شده در فایل شما باقی خواهد ماند؛ مگر اینکه بخواهید آن را حذف کنید. حتی اگر نوع فایل را تغییر دهید، متادیتای آن حذف نخواهد شد. اگر عکستان را روی وب‌سایتی آپلود کنید و شخصی آن را دانلود کند، با استفاده از فتوشاپ یا دیگر نرم‌افزارهای ویرایش تصویر متادیتا را می‌تواند ببیند.

امروزه، سرویس‌های ذخیره‌سازی فایل و اپلیکیشن‌های شبکه‌های اجتماعی یا سرویس‌های وب متعددی وجود دارند که تا اندازه‌ای یا کامل متادیتای تصویر را حذف می‌کنند. بخشی از این سرویس‌ها متادیتای پیش‌فرض ازجمله اطلاعات دوربین را حفظ می‌کنند. سایت‌های دیگر مثل اینستاگرام برای صرفه‌جویی در فضا هر اطلاعات مربوط به عکس ازجمله اطلاعات تماس یا جزئیات کپی‌رایت را حذف می‌کنند. اگر می‌خواهد ببینید اطلاعات چگونه حفظ می‌شوند، تعدادی از تصاویر خود را روی وب‌سایتی بارگذاری کنید، آن‌ها را دانلود کنید و می‌بینید که متادیتای تصاویر حفظ شده‌اند.

چرا باید متادیتای عکس را حذف کرد؟

گرچه جزئیات موجود در متادیتای EXIF از کاربران عادی مخفی می‌مانند، می‌تواند اطلاعات زیادی را درباره‌ی شما آشکار کند؛ بنابراین وقتی بحث محافظت از حریم خصوصی مطرح می‌شود، متادیتا می‌تواند ریسک زیادی داشته باشد. حالا که می‌‌دانید چرا باید مراقب حریم خصوصی خود باشید، لازم است با روش حذف متادیتای EXIF از تصاویر خود آشنا شوید. این مراحل برای فایل‌های تصویری هم صدق می‌کنند.

روش حذف متادیتا در ویندوز

حذف داده‌های EXIF از تصاویر و ویدئوها در ویندوز ۱۰ بسیار ساده است. در اغلب موارد نیازی به نرم‌افزار خاصی ندارید. در ابتدا برای نمایش متادیتا روی تصویر کلیک راست کنید و به بخش propertis > Details بروید. روی Remove Properties and Personal Information در قسمت پائین کلیک کنید.

حالا پنجره‌ی ذیل را می‌بینید. روی اولین گزینه «Create a copy with all possible properties removed» کلیک کنید.

حالا روی دکمه‌ی Ok کلیک کنید. با این کار یک تصویر کپی با حذف حداکثر داده‌ها به وجود آمد و فایل اصلی هم دست‌نخورده باقی ماند. می‌توانید برای مقایسه‌ی اطلاعات موجود در هر عکس، آن‌ها را با یکدیگر مقایسه کنید. اگر می‌خواهید جزئیات مشخصی مثل نام دستگاه را دست‌نخورده بگذارید روی گزینه‌ی دوم کلیک کنید و به‌صورت دستی جزئیات لازم را برای حذف انتخاب کنید. در این صورت کپی از تصویر اصلی به وجود نمی‌آید بلکه جزئیات منتخب از فایل تصویر واقعی حذف می‌شود. با استفاده از مراحل مشابه می‌توانید متادیتای Exif را از ویدئوها حذف کنید.

حذف متادیتای عکس روی macOS

متأسفانه کاربران مک اوس به‌راحتی و بدون ابزار مناسب نمی‌توانند متادیتای تصاویر و ویدئوها را حذف کنند. بااین‌حال حداقل می‌توانید داده‌های موقعیت را از فایل‌ها حذف کنید. برای نمایش داده‌های EXIF و حذف جزئیات مجاز از تصاویر خود روی مک مراحل ذیل را دنبال کنید:

۱. فایل تصویر انتخابی را در قسمت Preview باز کنید.

۲. به بخش Tools > Show Inspector بروید و برای اطلاعات بیشتری روی آیکون (i) کلیک کنید.

۳. حالا می‌توانید تب GPS را انتخاب کنید و روی گزینه‌ی Remove Location Info کلیک کنید. اگر تب GPS را نمی‌بینید یعنی فایل تصویر شامل هیچ داده‌ی موقعیتی نیست.

حذف متادیتا روی مک با EXIFPurge

EXIFPurge از اپ‌استور یا ویندوز به صورت رایگان و پرداخت درون‌برنامه‌ای دردسترس کاربران است. این برنامه روی مک هم کار می‌کند. نکته‌ی جذاب درباره‌ی EXIFPurge این است که می‌توانید متادیتای چند تصویر را به‌صورت یکجا حذف کنید. این قابلیت برای ویرایش متادیتای مجموعه‌ی بزرگی از تصاویر مفید است. پس از دانلود و نصب EXIFPurge آن را باز کنید و سپس مراحل ذیل را دنبال کنید.

۱. روی دکمه‌ی Select Images کلیک کنید تا تصاویر خود را پیدا کنید یا آن‌ها را به پنجره‌ی مرکزی درگ کنید.

۲. یک Output Location را با کلیک روی دکمه‌ی Select انتخاب کنید.

۳. روی Purge Exif Info کلیک کنید و پس از چند ثانیه روی OK کلیک کنید. حالا دیگر تصاویر متادیتایی در عکس‌ها وجود ندارد.

برای اطمینان از حذف داده‌ها به بخش Preview رفته و روی Tools > Show Inspector از نوار منو کلیک کنید.

روش نمایش و ویرایش متادیتای عکس در اندروید

برای دیدن متادیتای EXIF تصاویر در اندروید می‌توانید از اپلیکیشن Google Photos استفاده کنید.

در Google Photos عکس موردنظر را باز کنید و روی سه‌نقطه‌ی بالا سمت راست تصویر بزنید.

مشاهده می‌کنید که داده‌های EXIF به فرمتی خوانا نمایش پیدا می‌کنند و موارد ذیل را دربرمی‌گیرند:

• تاریخ و زمان ثبت عکس
• نام عکس، اندازه و رزلوشن
• نام دوربین، گشودگی دیافراگم، زمان نوردهی، فاصله‌ی کانونی و ایزو
• داده‌های موقعیت و نقشه (در صورت فعال‌سازی موقعیت)

روش پیشرفته‌ی ویرایش داده‌های EXIF در اندروید

اگر می‌خواهید اطلاعات بیشتری را درباره‌ی تصاویر خود ببینید باید از اپلیکیشن‌های جانبی استفاده کنید. اپلیکیشن Photo EXIF Editor برای این کار مناسب است. پس از نصب این اپلیکیشن صفحه‌ای با سه گزینه را می‌بینید: Photos، Photo Map و Browse. روی Photos بزنید.

پیش‌نمایش تصاویر روی منوی Recent تنظیم شده است؛ که تمام تصاویری را که اخیراً بازکرده‌اید یا به دستگاهتان اضافه کردید نمایش می‌دهد. روی عکس دلخواه خود ضربه بزنید تا بتوانید داده‌ها را ببینید و ویرایش کنید.

همچنین می‌توانید از گزینه‌ی Browse در صفحه‌ی شروع اپلیکیشن برای رفتن به حافظه‌ی ذخیره‌سازی یا دسترسی عمیق‌تر به تصاویر استفاده کنید.

پس از انتخاب تصویر مورد نظر، اپلیکیشن تمام داده‌های EXIF آن را نمایش می‌دهد. این فهرست بسیار طولانی است.

تمام عکس‌ها جزئیات کاملی ندارند زیرا برخی دوربین‌ها اطلاعات زیادی را ثبت نمی‌کنند. اگر می‌خواهید داده‌های غیرموجود را مخفی کنید روی آیکن کوچک چشم در گوشه‌ی راست بالا ضربه بزنید. بدین‌ترتیب صرفاً تمام جزئیات موجود عکس نمایش داده می‌شوند.

برای حذف داده‌های EXIF روی آیکن Exif کنار آیکن چشم ضربه بزنید.

صفحه‌ی «Remove EXIF» بسیار ساده است. می‌توانید کنار داده‌هایی که می‌خواهید حذف کنید تیک بزنید. اگر می‌خواهید کل داده‌ها را حذف کنید فقط تیک اولین گزینه را بزنید تا تمام موارد انتخاب شوند.

وقتی داده‌های موردنظر را برای حذف انتخاب کردید، روی آیکن بالای صفحه برای ذخیره‌سازی کلیک کنید.

عکس بسته می‌شود و داده‌ها حذف می‌شوند.

روش نمایش، ویرایش و حذف متادیتا در iOS

در این بخش به روش ساده‌ی تغییر یا حذف تاریخ، زمان، موقعیت مکانی و دیگر جزئیات تصویر روی آیفون یا آیپد می‌پردازیم. برای این کار از اپلیکیشن Exif Metadata استفاده می‌کنیم.

اضافه کردن، ویرایش یا حذف داده‌های موقعیت از یک تصویر

۱. اپلیکیشن Exif Metadata را باز کنید روی آیکن «به‌علاوه» ضربه بزنید و یک تصویر را انتخاب کنید.

۲. برای اضافه کردن داده‌های موقعیت دکمه‌ی Set Location را می‌بینید. روی آن ضربه بزنید و موقعیت دلخواه را از روی نقشه انتخاب کنید. در آخر روی Save بزنید.

۳. برای ویرایش موقعیت مکانی عکس به قسمت پائین صفحه بروید و زیر قسمت نقشه روی Edit Location بزنید و از فیلد جستجو، موقعیت مکانی دلخواه را انتخاب کنید. سپس روی کلید Save ضربه بزنید تا موقعیت مکانی جدید عکس را تنظیم کنید.

۴. داده‌های موقعیتی را از عکس حذف کنید. داخل اپلیکیشن Exif Metadata روی Remove Location بزنید.

۵. پس از اضافه کردن، تغییر یا حذف داده‌های موقعیتی از عکس، آن را به‌صورت عکسی جدید با متادیتای جدید ذخیره کنید. سپس می‌توانید تصویر اصلی را با کلیک روی Yes حذف کنید. همچنین می‌توانید آن را ازطریق اپلیکیشن Photos حذف کنید.

گاهی اوقات در صورتی که نیازی به عکس اصلی ندارید، می‌‌توانید عکس اصلی را به جای عکس ویرایش‌شده به اشتراک بگذارید.

اضافه کردن یا تغییر تاریخ و زمان تصویر

۱. تصویر را داخل اپلیکیشن Exif Metadata باز کنید.

۲. روی Edit بزنید.

۳. روی Date بزنید تا تاریخ عکس را ویرایش یا اضافه کنید.

۴. همین کار را با ضربه زدن به Time انجام دهید.

۵. در نهایت روی Save بزنید.

اضافه کردن، ویرایش یا حذف متادیتای دیگر

مراحل ذیل را برای تغییر متادیتای متفاوت از تصویر خود مثل دوربین، ایزو، نرم‌افزار، زمان نوردهی، بزرگ‌نمایی، فلش، فاصله کانونی، لنز دوربین و موارد دیگر دنبال کنید.

۱. اپلیکیشن Exif metadata را باز کنید.

۲. از گوشه‌ی راست روی Edit ضربه بزنید یا به سمت پائین بروید و روی Edit Exif بزنید.

۳. از این بخش روی فیلدهای جدا بزنید تا مقادیر جدید را اضافه کنید و مقادیر فعلی را ویرایش کنید. در نهایت روی Save بزنید.

۴. می‌توانید برای حذف این جزئیات روی Remove Exif بزنید.

حذف کل متادیتا از یک عکس

۱. تصویر داخل اپلیکیشن Exif Metadata را باز کنید.

۲. به پائین تصویر رفته و روی Remove All Metadata بزنید.

کپی کل متادیتای یک عکس

۱. مطمئن شوید نسخه‌ی رایگان اپلیکیشن Exif Metadata را از اپ استور دانلود کردید.

۲. اپلیکیشن photos آیفون را اجرا کنید و یک عکس را باز کنید.

۳. روی آیکون share بزنید و Exif را از صفحه‌ی اشتراک‌گذاری iOS انتخاب کنید.

۴. به سمت پائین تصویر بروید و روی Copy All Metadata بزنید. می‌توانید آن را در قسمت نوت‌ها یا هر قسمت دلخواه دیگر بچسبانید.

۵. پس از کپی کل متادیتا می‌توانید یک عکس جدید را در اپلیکیشن Exif Metadata باز کنید و سپس از منوی Edit گزینه‌ی Paste Metadata from clipborad را برای چسباندن متادیتای دلخواهی که کپی کردید، بزنید.

روش ویرایش متادیتای تاریخ، زمان و موقعیت مکانی با استفاده از اپلیکیشن Photos

با استفاده از اپلیکیشن Exif Metadata می‌توانید جزئیات متعدد یک عکس را ویرایش یا حذف کنید. علاوه بر این در نسخه‌ی پروی این نرم‌افزار می‌توانید روی چند عکس به‌صورت هم‌زمان کار کنید. بااین‌حال برای تغییر داده‌های تاریخ، زمان و موقعیت مکانی عکس، اپلیکیشن پیش‌فرض Photos در آیفون مفید است. برای این کار مراحل ذیل را دنبال کنید:

۱. اپلیکیشن Photos را باز کنید و روی یک عکس ضربه بزنید.

۲. روی دکمه‌ی i یا info ضربه بزنید.

۳. روی Adjust کنار تاریخ فعلی ضربه بزنید، تاریخ (date) و زمان (time) را تنظیم کنید و سپس برای ذخیره‌سازی تغییرات روی Adjust ضربه بزنید.

۴. روی Adjust کنار داده‌های لوکیشن فعلی ضربه بزنید و از فیلد جستجو برای پیدا کردن و تنظیم هرگونه داده‌ی موقعیت دیگری برای تصویر استفاده کنید. سپس روی No Location برای حذف آن ضربه بزنید.

۵.در صورت نیاز می‌توانید با دنبال کردن مراحل فوق برای حذف تغییرات روی Revert ضربه بزنید.

سخن پایانی

می‌توانید با اضافه کردن داده‌های بیشتر به متادیتای تصاویر، به دسته‌بندی بهتری از آن‌ها برسید و بعدها در صورت نیاز این داده‌ها را بررسی کنید. در برخی موارد هم لازم است برای حفظ حریم خصوصی، داده‌های حساس متادیتا را حذف کنید. به‌طور کلی متادیتا امروزه یکی از قابلیت‌های مهم عکس‌ها است که کمتر به آن‌ها توجه می‌شود و به‌ویژه برای هنرمندان و حفظ کپی رایت تصاویر ضروری است.
منبع : زومیت

مطمئناً بسیاری از ما روزانه از یوتیوب برای تماشای محتوای آموزشی یا سرگرمی استفاده می‌کنیم. این پلتفرم قدرتمند امکان قراردادن زیرنویس را برای آپلودکنندگان فراهم کرده است. علاوه‌براین، سیستم تولید خودکار زیرنویس برای بیشتر زبان‌های زنده‌ی دنیا دردسترس کاربران است و می‌توان از آن برای ایجاد زیرنویس در ویدئوهایی بهره گرفت که به‌طور‌پیش‌فرض بدون زیرنویس منتشر می‌شوند.

به‌هرحال، امکان دارد گاهی نیاز داشته باشید متن زیر‌نویس ویدئوها را دانلود کنید تا بتوانید از آن در سناریوهای دیگر بهره ببرید. در این مقاله، قصد داریم بهترین روش‌های دانلود زیرنویس‌‌های یوتیوب را به شما آموزش دهیم.

دانلود زیرنویس یوتیوب با DownSub

یکی از بهترین وب‌سایت‌های رایگان برای دانلود زیرنویس ویدئوهای یوتیوب DownSub است. برای استفاده از این ابزار آنلاین به نصب هیچ برنامه یا افزونه‌ای نیاز ندارید. این وب‌سایت درواقع برنامه‌ی تحت‌وب رایگانی است که می‌تواند زیرنویس‌ها را به‌طور‌مستقیم از Vlive ،Viki ،VIU، یوتیوب و چند وب‌سایت ویدئویی دیگر دانلود کند. این سرویس از انوع فرمت‌های زیرنویس مثل SRT و TXT و VTT پشتیبانی می‌کند.

برای استفاده از DownSub مراحل زیر را طی کنید:

• به وب‌سایت یوتیوب بروید و آدرس ویدئو مدنظر را کپی کنید.
• آدرس ویدئو مدنظر خود را در باکس بالای صفحه وارد کنید.
• روی دکمه‌ی سبزرنگ Download کلیک کنید.
• زبان و فرمت دلخواهتان را انتخاب کنید.

کار تمام است و می‌توانید زیرنویس ویدئو مدنظرتان را دریافت کنید.

دانلود زیرنویس یوتیوب با SaveSubs

برای دانلود زیرنویس ویدئوهای یوتیوب می‌توانید از دانلود آنلاین دیگری به‌ نام SaveSubs نیز استفاده کنید. این برنامه‌ی تحت‌وب به‌‌رایگان ارائه شده است و به‌ شما اجازه می‌دهد زیرنویس‌ ویدئوهای مدنظرتان را از وب‌سایت‌های مختلفی مثل یوتیوب، دیلی‌موشن، فیسبوک و Viki دانلود کنید. برای استفاده از این ابزار آنلاین، مراحل زیر را دانبال کنید:

• به وب‌سایت یوتیوب بروید و آدرس ویدئو مدنظر را کپی کنید.
• ماوس را به نوار آدرس وب‌سایت SaveSubs ببرید و آدرس را در آنجا قرار دهید.
• اکنون روی دکمه‌ی Extract & Download کلیک کنید تا فرایند جداسازی زیرنویس از ویدئو آغاز شود.

اگر ویدئو دلخواهتان را قبلاً دانلود کرده‌اید و قصد دارید زیرنویس آن را جدا کنید، می‌توانید در صفحه‌ی اصلی SaveSubs دکمه‌ی Select File را انتخاب کنید تا فرایند استخراج زیرنویس آن آغاز شود.

دانلود زیرنویس یوتیوب با برنامه‌ی MiniTool

هدف اصلی از ساخت MiniTool دانلود فیلم‌ با‌کیفیت از یوتیوب و فایل‌های زیرنویس آن‌ها است. این ابزار از فرمت‌ها و کیفیت‌های مختلف برای دانلود ویدئوهای یوتیوب پشتیبانی می‌کند. شما می‌توانید با برنامه‌ی اشاره‌شده صدا را به فرمت‌های مختلف تبدیل کنید و از سایر قابلیت‌های آن بهره ببرید.

ازجمله ویژگی‌های MiniTool می‌توان به رایگان‌بودن آن اشاره کرد. همچنین، امکان دانلود فیلم و فهرست‌های پخش را به‌طور یک‌جا دراختیار شما قرار می‌دهد. این ابزار امکان دانلود زیرنویس و فیلم‌ با فرمت‌ها و کیفیت‌های متنوع را نیز ارائه می‌دهد. از همه مهم‌تر رابط کاربری این برنامه بسیار ساده و روان است و به‌راحتی می‌توانید با آن کار کنید.

دانلود زیرنویس یوتیوب با YouTube4KDownloader

YouTube4KDownloader اپلیکیشن رایگان تحت‌وبی است که می‌توان از آن برای دانلود ویدئوهای یوتیوب با کیفیت‌های مختلف استفاده کرد. شما با این ابزار حتی می‌توانید ویدئوهای مدنظرتان را با وضوح 4K دانلود کنید. از همه مهم‌تر اینکه برنامه مذکور از امکان دانلود زیرنویس به زبان‌ها و فرمت‌های مختلف پشتیبانی می‌کند و می‌توانید از آن برای دریافت زیرنویس ویدئوهای یوتیوب بهره ببرید.

برای استفاده از این برنامه مثل دو وب‌سایتی که در بالا به آن‌ها اشاره کردیم، مراحل زیر را دنبال کنید:

• به وب‌سایت یوتیوب بروید و آدرس ویدئو مدنظر را کپی کنید.
• آدرس ویدئو دلخواهتان را در باکس بالای صفحه وارد.
• اکنون روی دکمه‌ی Download کلیک کنید.
• فرمت و زبان مدنظر خود را برای فایل زیرنویس انتخاب و آن را دانلود کنید.

YouTube4KDownloader افزونه‌هایی برای مرورگرهای کروم و فایرفاکس دارد که درصورت تمایل، می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید. این برنامه‌ی تحت‌وب امکان تبدیل ویدئو به فایل‌ها MP3 را نیز دراختیار شما قرار می‌دهد. از دیگر ویژگی‌های این وب‌سایت می‌توان به پشتیبانی از پلتفرم‌های ویدئویی مختلف و رابط کاربری بسیار ساده‌ی آن اشاره کرد. این برنامه امکان ترجمه‌ی زیرنویس‌ها به زبان‌های دلخواه شما را نیز فراهم کرده است که یکی از قابلیت‌های بسیار کاربری و جذاب آن است که نمونه‌ی آن را کمتر مشاهده کرده‌ایم.
منبع : زومیت

ایمیل (E-Mail) مخفف پست الکترونیکی (Electronic Mail) است و می‌توان آن را مجموعه‌ای از اطلاعات ذخیره‌شده در کامپیوتر دانست که ازطریق اینترنت میان دو کاربر، تبادل می‌شود. ایمیل می‌تواند شامل متن، فایل‌های مختلف، تصاویر و فایل‌های ویدیویی باشد که ازطریق شبکه برای یک فرد یا یک گروه ارسال می‌شود. سرویس‌های مختلفی چنین خدماتی را ارائه می‌دهند که می‌توان از مهم‌ترین آن‌ها به جیمیل (Gmail)، یاهو (Yahoo)، هات میل (Hotmail) و سایر موارد اشاره کرد. در این مقاله به سؤال چگونه ایمیل بسازیم، یک پاسخ جامع و کامل خواهیم داد؛ با ما همراه باشید.

اهمیت ساخت ایمیل

امروزه به دلیل پیشرفت‌های به وجود آمده در دنیای فناوری، کمتر کاربری وجود دارد که یک پست الکترونیک شخصی نداشته باشد. در حال حاضر ایمیل برای ساخت حساب کاربری اینستاگرام و حتی ورود به تمام وب‌سایت‌ها، الزامی است. فرض کنید قصد دارید اطلاعات مربوط به پروژه‌های کاری را در قالب فایل، تصاویر یا متن برای کارفرما و مدیران خود ارسال کنید. قطعاً بهترین روش برای ارسال این اطلاعات، استفاده از بستر پست الکترونیک است.

وب‌سایت‌های زیادی هم برای برقراری ارتباط با مخاطبان، آدرس پست الکترونیکی خود را ارائه می‌دهند. در صورتی که قصد داشته باشید از جدیدترین مقالات و اخبار یک وب‌سایت آگاهی پیدا کنید، نیازمند ایمیل برای برقراری ارتباط و ارسال پیغام خواهید بود. تمام این موارد، تنها گوشه‌ای از اهمیت داشتن یک ایمیل بوده و ما قصد داریم شما را با روش ساخت ایمیل در سرویس‌های مختلف، آشنا کنیم. پس از مطالعه این مقاله، دیگر از خود نخواهید پرسید که چگونه برای اینستاگرام ایمیل بسازم و به‌راحتی، می‌توانید نیاز خود را رفع کنید.

جیمیل (Gmail)

جیمیل (Gmail) یک سرویس مبتنی بر ایمیل بوده که توسط شرکت گوگل توسعه پیدا کرده است. کاربران با ساخت حساب کاربری جیمیل، یک گیگابایت فضای ذخیره‌سازی پیام را دراختیار خواهند گرفت. البته جیمیل قابلیت‌های بسیار زیادتری دارد و همین ویژگی‌ها توانسته محبوبیت آن را در میان کاربران، افزایش دهد.

چگونه جیمیل بسازیم؟

ساخت یک حساب کاربری جیمیل، نیازمند طی کردن چند مرحله و ثبت برخی اطلاعات است. ما در این روش، ساخت یک حساب کاربری جیمیل را گام‌به‌گام به شما آموزش خواهیم داد.

۱: ابتدا یک مرورگر را باز کرده و وارد وب سایت جیمیل شوید. شما می‌توانید این کار را با تمام مرورگرها در کامپیوتر یا مک انجام دهید.

۲: در ادامه روی گزینه ایجاد یک حساب کاربری (Create an Account) کلیک کنید؛ یک گزینه قرمز در صفحه وب سایت جیمیل که در گوشه سمت راست قسمت بالا قرار دارد. این گزینه زمانی‌که تاکنون با مرورگر خود وارد حساب کاربری جیمیل نشده باشید، نمایش داده می‌شود. در صورتی که از قبل در یک حساب کاربری جیمیل وارد شده‌اید، باید روی تصویر پروفایل کلیک کنید و گزینه افزودن حساب کاربری (Add Account) را مجددا انتخاب کنید. در ادامه روی گزینه Use another Account و سپس Create Account کلیک کنید.

۳: در فیلد Name، باید نام خود را وارد کنید.

۴: در کادر دوم که پایین کادرهای Firs Name و Last Name قرار دارد، باید یک نام کاربری اختصاصی قرار دهید؛ این نام اختصاصی به‌عنوان آدرس ایمیل شما شناخته می‌شود. در صورتی که نام موردنظرتان را برای حساب کاربری وارد کردید، اما یک خطا ظاهر شد، باید بدانید که نام موردنظر شما توسط کاربران دیگر مورد استفاده قرار گرفته و دیگر امکان تأیید مجدد آن وجود ندارد. واضح است که دو شخص نمی‌توانند یک آدرس داشته باشند و این خطا هم به همین علت ظاهر می‌شود.

۵: در ادامه باید رمز عبور حساب کاربری جیمیل خود را تعیین و در نهایت، تأیید کنید. در کادر Password، رمز عبور موردنظرتان را وارد کنید و در فیلد Confirm، باید مجددا آن را برای تأیید وارد کنید. توجه داشته باشید که رمز عبور جیمیل، حداقل ۸ کاراکتر بوده و باید شامل کلمات کوچک، کلمات بزرگ، اعداد و کاراکترهای مخصوص باشد تا بدین ترتیب، بتوان گفت از امنیت بسیار خوبی برخوردار است.

۶: روی گزینه Next کلیک کنید؛ یک گزینه به رنگ آبی که در سمت راست قسمت پایین مشاهده می‌شود.

۷: یکی دیگر از مراحل مهم در ساخت جیمیل را می‌توان وارد کردن شماره تلفن دانست. با اینکه می‌توانید از آن عبور کنید، اما پیشنهاد می‌کنیم شماره تلفن خود را برای مواقع اضطراری، وارد کنید. برای این کار، ابتدا موقعیت مکانی خود را مشخص کرده و سپس شماره تلفن را وارد کنید. علت اصلی وارد کردن شماره تلفن هنگام ثبت‌نام و ساخت جیمیل، رعایت موارد امنیتی بوده و برای سایر کاربران، نمایش داده نخواهد شد.

۸: در ادامه می‌توانید آدرس یک ایمیل دیگر را با هدف ریکاوری، وارد کنید. در پایین کادر شماره تلفن، امکان وارد کردن یک آدرس ایمیل دیگر به منظور بازیابی حساب کاربری جدید، وجود دارد. در صورتی که پسورد جیمیل خود را فراموش کردید، این آدرس ایمیل می‌تواند برای ریکاوری پسورد جیمیل، عالی باشد. البته شما می‌توانید آدرس ایمیل را هم مشابه شماره تلفن، وارد نکنید، اما شدیدا توصیه می‌کنیم که این کار را برای مواقع ضروری انجام دهید.

۹: از منوی کشویی کادرها برای وارد کردن ماه و تاریخ تولد خود، استفاده کنید. برخی از سرویس‌های گوگل نیازمند دانستن تاریخ دقیق تولد هستند و وارد کردن تاریخ دقیق، اهمیت زیادی دارد.

۱۰: یکی دیگر از بخش‌هایی که هنگام ساخت حساب کاربری جیمیل خواهید دید، بخش مربوط به تعیین جنسیت است. جنسیت خود را برای مذکر و مونث به ترتیب با انتخاب گزینه‌های Male و Female اعلام کنید.

۱۱: گزینه Next را که با رنگ آبی در قسمت پایین صفحه قرار دارد، انتخاب کنید.

۱۲: گزینه ارسال (Send) را که با رنگ آبی در پایین صفحه قرار دارد، انتخاب کنید. در صورتی که شماره تلفن خود را وارد کرده باشید، یک پیامک برای شما ارسال خواهد شد تا بدین ترتیب، احراز هویت انجام شود.

۱۳: کد احراز هویت که توسط گوگل و ازطریق پیامک برای شما ارسال شد را درون کادر موردنظر، وارد کرده و گزینه Verify را انتخاب کنید.

۱۴: در ادامه باید میان گزینه‌های Yes ،I am In یا Skip یک کدام را انتخاب کنید. در صورتی که قصد دارید شماره تلفن بیشتری را وارد کنید، روی گزینه اول و در غیر این صورت، گزینه دوم را تأیید کنید.

۱۵: در صورتی که صفحه حریم خصوصی (Privacy and Terms Policy) را مطالعه کنید، با اطلاعاتی که گوگل جمع‌آوری و استفاده می‌کند، آشنا خواهید شد.

۱۶: به سمت پایین صفحه حرکت کرده و گزینه I Agree را انتخاب کنید؛ این گزینه با رنگ آبی در پایین بخش موردنظر قرار دارد. هنگامی که تأیید نهایی انجام شود، به‌صورت مستقیم وارد حساب کاربری جیمیل جدید خود خواهید شد.

ویژگی‌های جیمیل

هنگامی که وارد حساب کاربری جدید خود شدید، به‌راحتی می‌توانید وارد صندوق پستی (Inbox) شوید و پیام‌های جدید خود را مشاهده کنید. در حالت عادی، صفحه اصلی حساب کاربری شما در جیمیل دارای سه برگه بوده که هر کدام، پیام‌های مربوط به خود را شناسایی و ذخیره‌سازی خواهند کرد. به‌عنوان مثال، برگه Social مربوط به ایمیل‌هایی بوده که از جانب شبکه‌های اجتماعی دریافت می‌کنید.

توجه داشته باشید که امکان افزودن دسته‌بندی‌های جدید هم وجود دارد و این کار می‌تواند باعث منظم شدن حساب کاربری شود. برای این کار، کافی‌ست روی نماد (+) موجود در کنار برگه Promotions، کلیک کنید. در سمت چپ صفحه اصلی جیمیل، منوهایی با قابلیت‌های خاص وجود دارند که شامل موارد زیر می‌شوند.

صندوق ورودی (Inbox): کلیه پیام‌هایی که برای شما ارسال می‌شوند، در این بخش ذخیره و قابل مشاهده خواهند بود.

Snoozed: یکی از ویژگی‌های بسیار خوب جیمیل که در یاهو با عنوان پیام‌های خوانده نشده وجود دارد، Snoozed است. در صورتی که مشغله زیادی دارید و وقت کافی برای مشاهده یک ایمیل مهم را ندارید، می‌توانید آن‌ها را در بخش Snoozed ذخیره‌سازی کنید تا در یک فرصت مناسب، بررسی کنید.

پیام‌های ستاره‌دار (Starred): در صورتی که برخی از پیام‌ها برای شما مهم باشند، می‌توانید نماد ستاره موجود در کنار آن‌ها را انتخاب کنید تا در این بخش ذخیره‌سازی شوند. این ویژگی باعث می‌شود با ورود به این بخش، به‌راحتی تمام پیام‌های مهم خود را ببینید.

پیش‌نویس (Drafts): این بخش محل ذخیره پیام‌هایی است که متن و فایل‌ها را اضافه کرده‌اید، اما هنوز قصد ارسال ندارید. این پیام‌ها در بخش پیش‌نویس ذخیره می‌شوند تا بتوانید در صورت نیاز، ارسال نهایی را انجام دهید.

پیام‌های ارسال‌شده (Sent): کلیه ایمیل‌هایی که برای مخاطبان خود ارسال کرده‌اید، در این بخش قرار خواهند گرفت.

اسپم (Spams): هرزنامه‌های زیادی ازطریق ایمیل ارسال می‌شوند که از ورود آن‌ها به صندوق ورودی جلوگیری خواهد شد، اما در بخش اسپم یا هرزنامه‌ها ذخیره می‌شوند.

زباله‌دان (Trash): کلیه پیام‌های حذف شده شما به‌صورت خودکار در بخش Trash قرار خواهند گرفت و می‌توانید در صورت نیاز، مجددا بازیابی کنید.

زمان‌بندی ایمیل (Scheduled): ویژگی زمان‌بندی ارسال پیام را می‌توان یکی از ویژگی‌های بسیار خوب جیمیل دانست. شما می‌توانید پیام‌هایی که زمان‌بندی کرده‌اید را در این بخش مشاهده کنید.

آموزش ارسال پیام ازطریق جیمیل

هم‌اکنون که با بخش‌های مختلف حساب کاربری جیمیل، آشنا شدید، بهتر است اشاره‌ای به روش ارسال ایمیل داشته باشیم. شما برای ارسال ایمیل، ابتدا باید وارد حساب کاربری جیمیل خود شوید و روی گزینه قرمز رنگ Compose که در سمت چپ قرار دارد، کلیک کنید.

یک پنجره جدید با انتخاب Compose نمایش داده می‌شود که می‌توان آن را قدرتمندترین بخش جیمیل به حساب آورد، بنابراین ارزش دارد تا کمی وقت صرف کرده و با بخش‌های مختلف آن، آشنا شوید.

هنگامی که پنجره Compose ظاهر می‌شود، سایز کوچکی دارد و در گوشه سمت راست خواهد بود، اما بهتر است کلید Shift را نگه دارید و در ادامه روی نماد فلش موجود در سمت راست قسمت بالای پنجره جدید، کلیک کنید؛ با این کار، پنجره Compose را به‌صورت تمام‌صفحه خواهید دید و بدین ترتیب، تایپ کردن و ارسال پیام برای شما راحت‌تر خواهد شد.

در پایین پنجره جدید ارسال پیام، ابزارهایی دردسترس شما قرار دارند و در تصویر پایین هم قابل مشاهده است.

اولین ابزار به شما اجازه می‌دهد متن ایمیل خود را همانند سایر ویرایشگرها (Microsoft Word)، تنظیم کنید. در حقیقت امکان تغییر سایز کلمات، سبک، قالب‌بندی، شماره‌گذاری و سایر موارد با استفاده از ابزار موردنظر، وجود دارد. عملکرد سایر ابزارها را می‌توان موارد زیر دانست:

گیره کاغذی: این نماد زمانی استفاده می‌شود که بخواهید فایل، تصویر و ویدئو را برای مخاطبینتان ارسال کنید. با انتخاب این ابزار، وارد پنجره جدیدی خواهید شد که در ادامه باید وارد مکان ذخیره‌سازی فایل‌ها شوید و آن‌ها را انتخاب کنید.

گوگل درایو (Google Drive): شما با انتخاب این گزینه می‌توانید فایل‌های موردنظرتان را از گوگل درایو، دریافت و ارسال کنید.

$: این نماد مربوط به کیف پول گوگل است.

نماد دوربین: با انتخاب این گزینه می‌توانید یک تصویر را برای ارسال، انتخاب کنید.

نماد زنجیر: این ویژگی برای لینک‌سازی کاربرد دارد.

شکلک خندان: با انتخاب این گزینه هم می‌توانید شکلک‌های مختلف را برای وارد کردن درون متن ایمیل، انتخاب کنید.

یاهو (Yahoo)

قطعاً نام Yahoo را به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین ارائه‌دهندگان سرویس پست الکترونیکی شنیده‌اید. با اینکه یاهو سال‌های زیادی توانست یکه‌تازی کند، اما با ورود جیمیل، دیگر بازدهی سابق را نداشت. در صورتی که علاقه‌مند به حساب کاربری جیمیل یا Outlook نیستید، می‌توانید وارد وب سایت Yahoo شوید و حساب کاربری خود را ایجاد کنید.

روش ساخت حساب کاربری Yahoo

ساخت یک حساب کاربری در یاهو دارای پیچیدگی زیادی نیست و کافی‌ست مراحل زیر را دنبال کنید.

۱: پس از آن که وارد وب سایت Yahoo شدید، کافی‌ است روی گزینه آبی رنگ Mail کلیک کنید. در صفحه جدیدی که باز می‌شود، باید گزینه Create an Account را انتخاب کنید تا وارد مراحل ثبت‌نام شوید.

۲: در صفحه جدید، باید نام (First Name) و نام خانوادگی (Surname) خود را وارد کنید. همچنین در کادر Email Address هم باید نشانی موردنظرتان را برای ساخت ایمیل، وارد کرده و در صورتی که تاکنون ثبت نشده باشد، قطعاً خطایی مشاهده نخواهید کرد.

یکی از بخش‌های مهم این صفحه را می‌توان کادر پسورد دانست؛ شما باید یک رمز عبور قوی که ترکیبی از اعداد، نمادهای خاص، حروف بزرگ و کوچک باشد را انتخاب کنید. همان‌طور که در تصویر هم مشخص است، باید در کادر بعدی، موقعیت جغرافیایی خود را تعیین کنید و در کنار، شماره تلفن خود را برای احراز هویت در مرحله بعد، وارد کنید.

در ادامه هم باید تاریخ تولد خود را به روز (Day)، ماه (Birth Month) و سال (Year) براساس تاریخ میلادی، وارد کنید. کادر آخر هم مربوط به جنسیت است که مرد و زن را به ترتیب Male و Female وارد کنید. روی گزینه آبی رنگ Continue کلیک کنید.

۳: در صفحه جدیدی که باز می‌شود، باید گزینه آبی رنگ Text me a Verification Code را انتخاب کنید.

۴: پس از چند ثانیه یک پیام کوتاه برای شما ارسال خواهد شد که حاوی کد احراز هویت است؛ کد ارسال شده را وارد کنید. پنجره جدیدی گشوده خواهد شد و تکمیل ثبت‌نام و ساخت ایمیل در یاهو را به شما تبریک خواهد گفت.

۵: گزینه Continue را انتخاب کنید و در نهایت وارد حساب کاربری Yahoo خواهید شد.

ویژگی‌های Yahoo

هم‌اکنون که پاسخ سؤال چگونه ایمیل بسازیم را با آموزش ساخت حساب کاربری یاهو دریافت کردید، بد نیست اشاره‌ای به برخی قابلیت‌های آن هم داشته باشیم.

هنگامی که وارد حساب کاربری یاهو شوید، در سمت چپ بخش‌هایی را مشاهده خواهید کرد که عملکرد هر کدام را به شما توضیح داده‌ایم.

صندوق ورودی (Inbox): تمام پیام‌هایی که برای شما ارسال می‌شوند، در این بخش ذخیره خواهند شد.

پیام‌های خوانده‌نشده (Unread): یکی از ویژگی‌های بسیار خوب یاهو را می‌توان بخش پیام‌های خوانده نشده دانست. شما با کلیک روی آن، می‌توانید تمام پیام‌هایی که تاکنون وقت نکرده‌اید مشاهده کنید را ببینید. با این قابلیت، دیگر وقت خود را برای پیدا کردن آن‌ها تلف نخواهید کرد.

پیام‌های ستاره‌دار (Starred): این قابلیت در جیمیل هم وجود دارد. شما می‌توانید پیام‌هایی که برای شما اهمیت دارند را با یک ستاره، مشخص کنید. هنگامی که ستاره آن‌ها را فعال کنید، در این بخش قرار خواهند گرفت.

پیش‌نویس (Drafts): تمام ایمیل‌های شما که قصد ارسال آن‌ها را دارید، اما زمان آن فرا نرسیده است، در پیش‌نویس قرار خواهند گرفت.

پیام‌های ارسال‌شده (Sent): تمام ایمیل‌هایی که برای مخاطبینتان ارسال کرده‌اید را می‌توان در بخش Sent، مشاهده کنید.

آرشیو (Archive): در صورتی که پیام‌های خود را مشاهده کردید و به‌جای حذف، قصد دارید برخی از آن‌ها را هنوز هم حفظ کنید، می‌توانید آرشیو کنید. تمام پیام‌های آرشیو شده در این بخش قرار خواهند گرفت.

اسپم (Spams): هرزنامه‌های زیادی ازطریق ایمیل ارسال می‌شوند که از ورود آن‌ها به صندوق ورودی جلوگیری خواهد شد، اما در بخش اسپم یا هرزنامه‌ها ذخیره می‌شوند.

آیتم‌های حذف‌شده (Deleted Items): در صورتی که قصد دارید پیام‌های خود را حذف کنید، باید بدانید یک نسخه از آن‌ها در بخش پیام‌های حذف شده قرار خواهند گرفت و می‌توانید در صورت نیاز، بازیابی کنید.

آموزش ارسال پیام ازطریق یاهو (Yahoo)

ارسال پیام ازطریق یاهو، همانند سایر سرویس‌های پست الکترونیک، ساده است. شما پس از ورود به حساب کاربری، می‌توانید گزینه Compose موجود در سمت چپ قسمت بالا را انتخاب کنید تا کادر مخصوص تنظیم و ارسال ایمیل، باز شود.

مطابق با تصویر، باید آدرس گیرنده را در فیلد بالا وارد کرده و در فیلد دوم هم اشاره‌ای به موضوع پیام داشته باشید. در باکس وسط، متن پیام خود را وارد کنید. بد نیست بدانید با کلیک روی سه نقطه موجود در ابزار پایین، می‌توانید تراز متن، شماره‌گذاری و سایر ویرایش‌های لازم را انجام دهید. امکان لینک‌سازی، تغییر رنگ و بولد کردن متن هم وجود دارد.

در ابزار پایین شاهد نماد گیره کاغذی خواهید بود که همانند سایر سرویس‌ها برای افزودن فایل‌های مختلف مورد استفاده قرار خواهد گرفت. یک نماد GIF هم قابل مشاهده بوده که مخصوص افزودن فایل گیف است. همچنین می‌توانید با انتخاب شکلک لبخند به تمام شکلک‌های موجود در ویرایشگر دسترسی داشته باشید.

هنگامی که تمام تغییرات را انجام دادید و قصد ارسال پیام را داشتید، کافی‌ست گزینه آبی رنگ Send را انتخاب کنید؛ پیام شما ازطریق سرویس یاهو ارسال شد. توجه داشته باشید که برای ساخت حساب کاربری یاهو ازطریق موبایل هم باید مراحل ذکر شده را طی کنید و هیچ تفاوتی میان گوشی یا ویندوز، وجود ندارد.

Outlook

پست الکترونیک Outlook توسط مایکروسافت راه‌اندازی شده و قابلیت‌های آن، شباهت زیادی به جیمیل دارد. در گذشته مقایسه‌ای میان جیمیل و Outlook داشتیم که می‌تواند اطلاعات خوبی در اختیارتان قرار دهد. در ادامه با روش ساخت حساب کاربری Outlook همراه شما خواهیم بود.

روش ساخت حساب کاربری Outlook

اگر تصمیم ندارید از جیمیل به‌عنوان پست الکترونیکی خود استفاده کنید، Outlook می‌تواند انتخاب خوبی باشد. شما می‌توانید برای ایجاد یک حساب کاربری، وارد صفحه اصلی وب سایت Outlook شوید و مراحل زیر را دنبال کنید.

۱: هنگامی که گزینه Create Free Account را انتخاب کردید، وارد صفحه‌ای خواهید شد که باید نشانی پست الکترونیک موردنظرتان را وارد کنید. در کنار آن، می‌توانید Outlook را حذف و Hotmail را انتخاب کنید تا بدین ترتیب، سرویس را تغییر دهید. آموزش ما مربوط به ایجاد حساب کاربری در Outlook است، بنابراین آن بخش را تغییر ندهید. در صورتی که نشانی موردنظر شما توسط هیچ شخص دیگری انتخاب نشده باشد، وارد صفحه‌ای جدید خواهید شد.

۲: در این قسمت باید رمز عبور حساب کاربری Outlook را در کادر مربوطه وارد کنید. توجه داشته باشید که پسورد انتخابی شما باید حداقل ۸ کاراکتر باشد. در صورتی که می‌خواهید امنیت پسورد خود را افزایش دهید، بهتر است از اعداد، حروف بزرگ و کوچک در کنار نمادهای خاص استفاده کنید. در ادامه گزینه Next را انتخاب کنید.

۳: در ادامه وارد صفحه جدیدی خواهید شد که باید First Name و Last Name خود را وارد کنید.

۴: در صفحه جدید، باید موقعیت مکانی خود را تعیین کنید. همچنین در قسمت پایین آن هم باید کادرهای مربوط به تاریخ تولد خود را به‌صورت صحیح و براساس فرمت میلادی، تکمیل کنید.

۵: در ادامه باید از یک مرحله احراز هویت با موفقیت عبور کنید؛ نگران نباشید، کار سختی نیست. شما باید کلمات و اعداد نمایش داده شده را در کادر موردنظر وارد کنید. در صورتی که واضح نیستند، می‌توانید با انتخاب گزینه New، عبارت جدیدتری را ببینید یا با انتخاب گزینه Audio، عبارت را بشنوید. در ادامه گزینه Next را انتخاب کنید.

۶: شما موفق شدید و هم‌اکنون در حساب کاربری خود در Outlook هستید. در حساب کاربری Outlook همانند سایر سرویس‌های ارائه‌دهنده پست الکترونیک، صندوق ورودی (Inbox)، صندوق ارسال پیام (Sent Items) و Drafts را مشاهده خواهید کرد. البته بخش مربوط به هرزنامه با عنوان Junk Email مشخص شده است.

آموزش ارسال پیام ازطریق Outlook

ارسال یک ایمیل ازطریق Outlook، کار ساده‌ای است. شما باید گزینه آبی رنگ ارسال پیام جدید (New Message) را که در سمت راست قسمت بالا قرار دارد، انتخاب کنید. در ادامه یک کادر جدید باز خواهد شد. در فیلد قسمت بالا که عبارت To قابل مشاهده است، باید آدرس ایمیل گیرنده پیام را وارد کنید.

در کادر پایین گیرنده هم باید موضوع پیام را مشخص کنید. در باکس میانی هم می‌توانید متن پیام را به‌صورت دلخواه وارد کنید. ابزارهایی در قسمت پایین کادر وجود دارد که می‌توانید از آن‌ها برای مرتب کردن متن پیام، بولد کردن بخش‌هایی خاص، رنگ کردن متن و سایر موارد استفاده کنید.

نماد یک گیره کاغذی هم مشابه ابزارهای جیمیل وجود دارد که با انتخاب آن، می‌توانید فایل‌های موردنظرتان را برای ارسال، انتخاب و آپلود کنید. در نهایت و برای ارسال پیام، کافی‌ست گزینه Send را انتخاب کنید.

چگونه با گوشی ایمیل بسازیم؟

ایجاد پست الکترونیکی با گوشی هم کار ساده‌ای است. فرض کنید که می‌خواهید یک حساب کاربری جیمیل را با گوشی خود ایجاد کنید. کافی‌ست وارد یک مرورگر در گوشی شوید و صفحه وب سایت جیمیل را برای ساخت حساب کاربری جدید، باز کنید.

مراحل ساخت حساب کاربری جیمیل در گوشی با سایر سیستم‌ها، تفاوتی ندارد و باید به مواردی که گفته شد، توجه کرده و اطلاعات موردنظر را وارد کنید. یکی دیگر از روش‌های ایجاد حساب کاربری جیمیل را می‌توان بازکردن برنامه Gmail در گوشی‌های اندرویدی دانست. در ادامه می‌توانید گزینه Create an Account را انتخاب کرده و مجددا مراحل ذکرشده را طی کنید.

برای ساخت حساب کاربری یاهو یا سایر سرویس‌ها ازطریق موبایل هم تفاوتی وجود ندارد. شما می‌توانید ازطریق مرورگر گوشی وارد وب‌سایت سرویس‌دهندگان شوید و ایمیل خود را به‌سادگی ایجاد کنید.

چگونه در آیفون ایمیل بسازیم؟

شاید ایجاد یک ایمیل در گوشی‌های آیفون، اندکی پیچیده‌تر باشد، اما در این بخش سؤال چگونه ایمیل بسازیم شما را در گوشی آیفون، پاسخ خواهیم داد. برای ایجاد یک پست الکترونیک جدید، باید وارد تنظیمات گوشی شوید، سپس از بخش Passwords & Accounts، گزینه افزودن حساب کاربری (Add Account) را انتخاب کنید.

در ادامه سرویس‌هایی همانند جیمیل، یاهو و سایر موارد برای انتخاب شما نمایش داده خواهند شد. در صورتی که جیمیل را انتخاب کنید، وارد صفحه‌ای خواهید شد که باید گزینه Create an Account را انتخاب کنید؛ سایر مراحل ایجاد حساب کاربری جیمیل در آیفون، مشابه مراحلی‌ است که در بخش ساخت جیمیل آموزش دادیم. ایجاد حساب کاربری در سایر سرویس‌ها هم با جیمیل، تفاوتی ندارد و به‌راحتی می‌توانید این کار را انجام دهید.

تقریباً از زمان پست شدن اولین توییت در سال ۲۰۰۶، توییتر نقش پر اهمیتی در رویدادهای دنیا ایفا کرده است. کاربران سال‌ها است از توییتر برای پوشش وقایع مهم استفاده می‌کنند، از بهار عربی گرفته تا جنگ فعلی در اوکراین. توییتر همچنین سال‌ها است که مکالمات عمومی ما را در خود ذخیره می‌کند.

کارشناسان نگرانند که در صورت نابودی توییتر به دست ایلان ماسک، گنجینه‌ای غنی از محتواهای چندرسانه‌ای و مکالمات متنی برای همیشه از بین برود. با در نظر گرفتن اشاره‌ی ایلان ماسک به احتمال ورشکسته شدن توییتر در اولین جلسه‌ی عمومی با کارکنان این شرکت، نابودی شبکه‌ی اجتماعی متن‌محور خطری واقعی است.

ایلان ماسک مشخصاً می‌داند که توییتر انجمنی عمومی است و همین جنبه‌ی این شبکه‌ی اجتماعی باعث می‌شود نابودی احتمالی توییتر اتفاقی بسیار مهم باشد. توییتر بخشی جدایی‌ناپذیر از تمدن امروز است. توییتر پلتفرمی است که مردم از آن برای مستند کردن جرایم جنگی، بحث درباره‌ی مسائل مهم و گزارش جدیدترین اخبار استفاده می‌کنند.

براساس نوشته‌ی MIT Technology Review، عملیات نظامی نیروهای آمریکایی که نتیجه‌اش مرگ بن لادن بود، نخستین بار در توییتر اطلاع‌رسانی شد. توییتر پلتفرمی است که جدیدترین خبرهای جنگ بین روسیه و اوکراین را به دست مردم می‌رساند. نخستین بار در توییتر بود که گزارش‌های مربوط به سرنگونی هواپیمای MH17 مالزی در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. توییتر یک سند تاریخی زنده است و بسیاری از مردم نگرانند که این پلتفرم پر اهمیت در آینده‌ای نزدیک به پایان راه برسد.

کیارن اوکانر، تحلیلگر ارشد مؤسسه‌ی ISD، می‌گوید: «اگر توییتر فردا صبح از دسترس خارج شود، تمامی شواهد مستقیم اعمال خشونت‌آمیز یا جنایات جنگی احتمالی،‌ به‌سادگی ناپدید خواهد شد.» اطلاعاتی که ازطریق روش اوسینت (OSINT یا جست‌و‌جوی پیشرفته در منابع اطلاعاتی آزاد) به دست می‌آیند، برای تعقیب قانونی جرایم جنگی استفاده می‌شوند. این اطلاعات تا مدت‌ها پس از پاک شدن از ذهن انسان، همچنان باقی می‌مانند.

یکی از دلایلی که باعث می‌شود نابودی احتمالی توییتر اتفاقی چالش‌برانگیز باشد این است که شبکه‌ی اجتماعی موردبحث بر پایه‌ی سرورهای شرکتی خصوصی بنا شده‌ است. یکی از تحلیلگران ISD که بر اوسینت تمرکز دارد، می‌گوید در دهه‌های پیش رو باید به دفعات با چنین چالشی دست‌و‌پنجه نرم کنیم: «این احتمالاً اولین آزمونِ واقعاً بزرگِ این چالش است.»

توییتر در طول ۱۶ سال فعالیت توانسته است حدودا ۲۵۰ میلیون کاربر به سمت خود بکشاند. توییتر عملا یک آرشیو عمومی بسیار عظیم است. میزان فراگیربودن توییتر باعث شده است این شبکه‌ی اجتماعی معدنی طلا برای اطلاعات باشد.

یکی از تحلیلگران مؤسسه‌ی ISD می‌گوید توییتر فرصتی عظیم دردسترس مورخان آینده قرار می‌دهد، چون تا پیش از فرا رسیدن شبکه‌ای اجتماعی مثل توییتر، هرگز ظرفیت لازم برای ذخیره‌سازی این حجم قابل توجه از اطلاعات دردسترس ما انسان‌ها نبود. البته همین مقیاس عظیم، سازمان‌ها را برای ذخیره‌سازی اطلاعات دچار مشکلاتی جدی می‌کند.

کتابخانه‌ی کنگره‌ی ایالات متحده به مدت هشت سال نسخه‌ای از تمامی توییت‌ها را ذخیره می‌کرد، اما در سال ۲۰۱۸ پروژه‌ی جمع‌آوری تمامی توییت‌ها را متوقف کرد و به جای آن سراغ ثبت توییت‌های یک‌سری از حساب‌های به‌خصوص رفت.

ویلیام کیلبراید، مدیر اجرایی ائتلاف حفاظت دیجیتال، می‌گوید چنین روشی هرگز جواب‌گو نبوده است. داده‌هایی که کتابخانه‌ی کنگره‌ی آمریکا به‌دنبال ذخیره‌سازی آن‌ها بود حجم عظیمی داشتند. کیلبراید می‌گوید: «بگذارید این قضیه را بهتر توضیح دهم. در حال صحبت درباره‌ی کتابخانه‌ی کنگره هستیم. آن‌ها در این زمینه تخصص زیادی داشتند. عدم توانایی کتابخانه‌ی کنگره برای انجام این کار، حاوی پیامی پر اهمیت است.»

عدم توانایی شرکت‌ها و مؤسسه‌ها برای ذخیره‌سازی اطلاعات موجود در توییتر، مشکل‌ساز است. توییتر دربرگیرنده‌ی حجم عظیمی از اطلاعات قابل‌توجه درباره‌ی وقایع ۱۶ سال اخیر است، اطلاعاتی که می‌توانند به مورخان آینده برای درک بهتر دنیای امروز ما کمک شایانی کنند.

الیوت هیگینز، بنیان‌گذار گروه روزنامه‌نگاری Bellingcat که با تحقیقاتش به محاکمه‌ی عاملان سقوط هواپیمای MH17 کمک کرد، می‌گوید: «توییتر به نوعی تبدیل به جمع‌کننده‌ی اطلاعات شده است. بسیاری از این چیزهایی که درباره‌ی اوکراین می‌بینید از کانال‌های تلگرام نشئت می‌گیرند، اما مردم این محتواها را روی توییتر به اشتراک می‌گذارند.»

توییتر دسته‌بندی و مصرف محتوا را در تقریباً تمامی حوزه‌ها ساده‌تر کرده و به نوعی فید خبری بلادرنگ برای سازمان‌های بزرگ و کوچک و گروه‌های مستقل تبدیل شده است. نبود توییتر به‌شدت احساس خواهد شد.

ناپدید شدن حجم عظیم اطلاعات از اینترنت مشکل جدیدی نیست. در سال ۲۰۱۷، یوتیوب متهم شد که ازطریق حذف دائمی برخی از حساب‌های کاربری، به روند تحقیقات بازرسان درباره‌ی وضعیت جنگ در سوریه لطمه می‌زند. یوتیوب در نهایت با درک اهمیتی که در میزبانی از اطلاعات تاریخی دارد، از حذف حساب‌ها منصرف شد.

الیوت هیگینز می‌گوید: «فکر نمی‌کنم چنین اتفاقی دررابطه‌با ایلان ماسک رخ دهد.» توییتر پس از تعدیل نیمی از نیروها در هفته‌ی گذشته، اکنون تیم روابط عمومی ندارد و به درخواست رسانه‌ها برای اظهارنظر درباره‌ی مسائل مختلف پاسخ نمی‌دهد. رسانه‌ی MIT Technology Review از ایلان ماسک پرسید که در صورت ورشکستگی توییتر اقدامی برای ذخیره‌ی اطلاعات باارزش این شبکه‌ی اجتماعی انجام می‌دهد یا نه، اما هیچ پاسخی دریافت نکرد.

نگرانی درباره‌ی آینده‌ی توییتر صرفاً محدود به پژوهشگران اوسینت نیست. نگرانی‌ سازمان‌های دولتی ایالات متحده درباره‌ی از دست دادن حساب‌های کاربری‌شان بار دیگر نشان می‌دهد بسیاری از بیانیه‌های رسمی دولت‌ها و نهادهای دولتی نخستین بار در توییتر منتشر می‌شود. ویلیام کیلبراید می‌گوید هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد بیانیه‌های منتشرشده توسط سازمان‌های دولتی در توییتر، در جای دیگری بایگانی شده باشد.

بسیاری از کاربران از همین حالا شروع‌به تهیه‌ی نسخه‌ی پشتیبان از داده‌های حساب توییتر خود کرده‌اند. در همین حین می‌توان از کتابخانه‌ی عمومی Internet Archive برای ذخیره‌ی دائمی تصویری کلی از صفحات توییتر در سرورهایی که ایمن‌تر و آینده‌دارتر از سرورهای این شبکه‌ی اجتماعی به نظر می‌رسند استفاده کرد.

متأسفانه هر دو روش دارای مشکلات مختص‌به خود هستند: معمولاً محتواهای چندرسانه‌ای توییتر در پلتفرم‌هایی مثل Internet Archive ذخیره نمی‌شوند و همین موضوع روی تعداد قابل توجهی از حساب‌هایی که عکس و ویدیوی وقایع مهم را منتشر می‌کنند اثر می‌گذارد. در صورت آرشیو صفحات توییتر، برای دسترسی به اطلاعات مدنظر باید لینک URL دقیق هر توییت را بدانید.

شماری از کاربرانی که به سرویس‌های متفرقه‌ی غیررسمی نظیر Thread Reader اتکا می‌کنند، به استفاده از این سرویس‌ها برای فهم بهتر مباحث طولانی توییتر عادت کرده‌اند، بااین‌حال تبدیل کردن این سرویس‌ها به ابزار آرشیو نیز ایده‌ی بی‌نقصی نیست. شرکت‌هایی که چنین سرویس‌هایی ارائه می‌دهند به احتمال زیاد بسیار کوچک‌تر از شرکت‌هایی مثل توییتر هستند و همواره با خطر فروپاشی مواجه‌اند. هیچ دلیلی وجود ندارد که فکر کنیم چنین سرویس‌هایی محتواهای توییتر را تا ابد نگه می‌دارند، خصوصا در صورتی که توییتر نابود شود.

ویلیام کیلبراید که شدیدا نگران روزهای پیش روی توییتر است می‌گوید «راهکار بهتری برای خاموش کردن چراغ‌ها وجود دارد.» او از ماسک می‌خواهد که در صورت تعطیل شدن توییتر، این شبکه‌ی اجتماعی را به کلی از دسترس خارج نکند: «تعطیلی مدیریت‌شده و ساختاریافته‌ی این سرویس باید به هرج و مرجی که اکنون در آن هستیم ترجیح داده شود.»

تحلیلگران می‌گویند اگر توییتر بدون هشدار قبلی تعطیل شود، حجم قابل توجهی از تاریخچه‌ی دیجیتالی دو دهه‌ی اخیر از بین می‌رود.

منبع:زومیت

برخی از فایل‌های PDF رمزعبور دارند و شما باید هر زمان که می‌خواهید از‌این‌قبیل فایل‌ها استفاده کنید، رمزعبور مربوط به آن را وارد کنید تا بتوانید محتویاتشان را مشاهده کنید. اگر از امنیت مکانی که فایل‌های خود را در آن نگه می‌دارید، مطمئن‌اید، برای راحتی بیشتر، می‌توانید پسورد فایل مدنظر را حذف کنید.

در این مقاله، دو روش را برای انجام این کار بررسی می‌کنیم: روش اول، راحت‌ترین روش در اکثر سیستم‌عامل‌ها به‌کارگیری اپلیکیشن‌هایی است که در‌حال‌حاضر دراختیار دارید و روش دوم، استفاده از نرم‌افزار Adobe Acrobat است. هر دو روش زمانی عملی خواهند بود که رمزعبور فایل PDF مدنظر را دراختیار داشته باشید؛ وگرنه روش ساده‌ای برای انجام این کار وجود ندارد و حذف این‌قیبل پسورد‌ها نیازمند مراحل پیچده‌ای خواهد بود.

راحت‌ترین روش: چاپ PDF

این روش شاید کمی احمقانه به‌نظر برسد؛ اما به‌راحتی می‌توانید با اجرای فایل PDF و چاپ آن در فایل PDF جدید، رمز مربوط به آن را حذف کنید. سیستم دو نسخه کپی از فایل مدنظر ایجاد می‌کنید؛ درحالی‌که کپی ایجاد‌شده فاقد رمزعبور است. از این روش، تنها در مواقعی می‌توان استفاده کرد که فایل محدودیتی برای چاپ نداشته باشد. بااین‌حال، بسیاری از فایل‌های PDF دارای رمز را می‌توان پس از وارد‌کردن رمزعبور بدون هیچ محدودیتی چاپ کرد.

چند روش برای انجام این کار وجود دارد. اگر از مرورگر کروم روی سیستم‌عامل ویندوز، macOS، لینوکس و کروم استفاده می‌کنید، با مرورگر خود این کار را می‌توانید انجام دهید. ابتدا فایل PDF مدنظر را اجرا و پسورد مربوط به آن را وارد کنید و پس از اجرای فایل، روی دکمه‌ی Print موجود در نوارابزار کلیک کنید.

درادامه، کلید Change که زیر قسمت مربوط به Destination قرار دارد، انتخاب کنید و Save as PDF را بزنید. با انتخاب دکمه‌ی Save، می‌توانید نام و مکان جدیدی برای فایل PDF جدید خود انتخاب کنید. فایل جدید شامل همان محتویاتی است که در فایل اصلی نیز وجود دارد، با این تفاوت که این فایل رمزعبور ندارد.

از این روش می‌توان در مرورگر کروم و روی هر سیستم‌عاملی استفاده کرد؛ اما این ترفند را با استفاده از سایر اپلیکیشن‌ها و PDF printer‌ها نیز می‌توانید به‌کار ببرید. برای مثال، سیستم‌عامل ویندوز ۱۰ و ویندوز ۱۱ یک PDF printer دارد که از آن در مرورگر مایکروسافت اج یا هر برنامه‌ی دیگری می‌توانید بهره ببرید که فایل‌های پی‌دی‌اف را در ویندوز می‌تواند اجرا کند. به‌عنوان مثال، فایل پی‌دی‌اف رمزگذاری‌شده‌ای را در مرورگر Microsoft Edge اجرا و رمزعبور آن را وارد و سپس روی دکمه‌ی Print در نوار‌ابزار کلیک کنید.

پس‌ازآن، گزینه‌ی Microsoft Print to PDF و Print را انتخاب کنید. با این کار از شما درخواست می‌شود تا نام و مکان ذخیره‌سازی فایل PDF جدید را مشخص کنید. این ترفند را در Windows 10 و هر برنامه‌ای می‌توانید اجرا کنید که فایل‌های PDF را می‌تواند اجرا کند. تنها کافی است پرینتر Microsoft Print to PDF را انتخاب کنید. در نسخه‌های قدیمی‌تر ویندوز، باید پرینتر third-party PDF را قبل از اجرای این روش نصب یا از Chrome استفاده کنید.‌

از این روش می‌توانید در سیستم‌عامل‌های دیگر نیز استفاده کنید. برای مثال، در سیستم‌عامل مک می‌توان این کار را با استفاده از Preview یا هر نرم‌افزار پی‌دی‌اف‌خوان دیگر انجام داد و از ویژگی PDF printing موجود در آن استفاده کرد.

ابتدا فایل را در Preview باز و رمز مربوط به سند را وارد کنید. برای بازکردن پنجره‌ی پرینت، روی File و سپس Print کلیک کنید.

در منو بازشده، روی دکمه‌ی PDF واقع در انتهای کادر باز‌شده کلیک و Save as PDF را انتخاب و برایش نام و مکان ذخیره‌سازی جدیدی انتخاب کنید. PDF جدید محتوایی مشابه با فایل اصلی خواهد داشت، با این تفاوت که فایل جدید فاقد رمزعبور است.

روش رسمی: استفاده از نرم‌افزار Adobe Acrobat Pro

این روش را با استفاده از نسخه‌ی رسمی Adobe Acrobat Pro می‌توان اجرا کرد. اپلیکیشن مذکور با نسخه‌ی رایگان Adobe Acrobat Reader PDF که اکثر کاربران از آن استفاده می‌کنند، متفاوت است. پس از نصب نسخه‌ی رسمی Adobe Acrobat Pro، می‌توانید به‌مدت یک هفته به‌رایگان از آن استفاده کنید. از Adobe Acrobat Pro می‌توانید حتی در مواقعی استفاده کنید که فایل مدنظر محدودیت چاپی دارد و با استفاده از سایر اپلیکیشن‌ها نیز آن را نمی‌توانید چاپ کنید.

فایل PDF مدنظر را با استفاده از Adobe Acrobat Pro اجرا و پسورد مربوط به آن را وارد کنید. پس از اینکه فایل اجرا شد، روی آیکون لاک موجود در سمت چپ پنجره کلیک و Permission Details را انتخاب کنید. علاوه‌براین، می‌توانید از قسمت فایل، Properties را انتخاب و روی تب Security کلیک کنید.

در قسمت مربوط به Security Method، گزینه No Security را انتخاب کنید و برای حذف پسورد فایل OK را بزنید.

برای ذخیره تنظیمات، از قسمت File گزینه‌ی Save را انتخاب کنید. علاوه‌براین، با بستن پنجره‌ی مربوط به برنامه‌ی Adobe Acrobat Pro DC و انتخاب دکمه‌ی Yes، می‌توانید تنظیمات اِعمال‌شده را ذخیره کنید. نتیجه‌ی نهایی حذف پسورد مربوط به فایل PDF اصلی خواهد بود.

حذف پسورد فایل‌های PDF با Foxit Reader

Foxit Reader یکی از نرم‌افزارهای برتر برای کار با فایل‌های PDF است. این ابزار قابلیت‌های مثل درج نظر روی فایل‌ها و امضای دیجیتال و اشتراک‌گذاری اسناد ازطریق ایمیل را ارائه می‌دهد. علاوه‌براین، چاپگر مجازی برنامه‌ی مذکور به‌ شما کمک می‌کند تا فایل‌های PDF رمزدار را باز کنید. نکته‌ی مهم اینکه برنامه‌ی مذکور هیچ واترمارک یا تبلیغاتی در فایل PDF خروجی اِعمال نمی‌کند. برای استفاده از Foxit Reader به‌منظور حذف پسورد پی‌دی‌اف، مراحل زیر را دنبال کنید:

• فایل پی‌دی‌افی که با پسورد محافظت می‌شود، در برنامه‌ی Foxit باز کنید.
• به مسیر File > Print بروید.
• گزینه‌ی Foxit Reader PDF Printer را از منو کشویی Printer انتخاب و روی OK کلیک کنید.

علاوه‌بر روش‌های یادشده، از وب‌سایت‌های مختلف برای حذف رمزعبور از فایل‌های PDF می‌توانید استفاده کنید. البته این ابزارها صرفاً برای حذف پسورد از اسناد پی‌‌دی‌اف طراحی نشده‌اند و از آن‌ها برای ویرایش و امضا و اشتراک‌گذاری PDFها نیز می‌توان بهره برد.

با مراجعه به وب‌سایت iLovePDF، ابتدا روی دکمه‌ی قرمزرنگ Select PDF Files کلیک کنید و پس از انتخاب فایل‌های پی‌‌دی‌اف رمزدار خود، منتظر بمانید تا نسخه‌ی بدون رمز و آنلاک‌شده‌ی آن دردسترس قرار گیرد.

حذف پسورد فایل‌های PDF در اندروید با Unlock PDF

اگرچه می‌توان در دستگاه‌های مجهز به اندروید نیز از روش‌هایی مثل وب‌سایت‌های حذف پسورد PDF بهره برد، راهکار دیگر استفاده از اپلیکیشن‌هایی است که برای همین‌ کار طراحی شده‌اند.

اپلیکیشن Unlock PDF یکی از برنامه‌های اندرویدی قدرتمند و کاربردی‌ برای حذف گذرواژه از روی فایل‌های پی‌دی‌اف است. با نصب این برنامه روی گوشی یا تبلت اندرویدی خود و انتخاب PDF مدنظر که با پسورد محافظت می‌شود، نسخه‌ی بدون رمزعبور آن سند را می‌توانید دریافت کنید. برای استفاده از این ابزار مراحل زیر را دنبال کنید:

• ابتدا برنامه‌ی Unlock PDF را اجرا کنید.
• فایل PDF مدنظر که با پسورد محافظت می‌شود، از روی حافظه‌ی دستگاه انتخاب کنید. در این مرحله، برای بارگیری فایل از شما رمزعبور درخواست خواهد شد.
• روی Unlock PDF ضربه‌ بزنید.
• منتظر بمانید تا فرایند رمزگشایی فایل در چند ثانیه انجام شود.
• اکنون می‌توانید PDF بدون رمزعبور خود را باز کنید.

حذف پسورد فایل‌های PDF در iOS با PDF Password Remover

اگر از آیفون یا آیپد استفاده می‌کنید، برنامه‌ی PDF Password Remover یکی از بهترین ابزارها برای حذف پسورد از روی فایل‌های PDF است که برای سیستم‌عامل iOS توسعه داده شده است. با این اپلیکیشن، محدویت‌های اِعمال‌شده روی اسناد پی‌دی‌اف را می‌توانید بردارید و آن‌ها را به فایل‌های ویرایش‌شدنی تبدیل کنید.

برای مطالعه‌ی فایل PDF که با پسورد محافظت می‌شود، هربار باید رمزعبور آن را وارد کنید؛ اما با استفاده از PDF Password Remover می‌توانید فایل مدنظرتان را انتخاب و رمزعبورش را حذف کنید تا در دفعات بعد، به وارد‌کردن گذواژه‌ برای مطالعه‌ی سند مذکور نیاز نداشته باشید.

برای حذف پسورد از فایل PDF مدنظر خود با استفاده از برنامه‌ی PDF Password Remover، مراحل زیر را دنبال کنید:

• ابتدا اپلیکیشن PDF Password Remover را اجرا کنید.
• سپس، فایل پی‌دی‌اف مدنظر که با پسورد محافظت می‌شود، انتخاب کنید.
• درنهایت، روی دکمه‌ی Start ضربه بزنید.

منبع : زومیت